Thursday, June 29, 2006

Βιβλίο. Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου.






Κάθε σπίτι πρέπει να έχει από ένα. Επίσης, είναι η τέλεια πρόταση για δώρο. Όλοι θα το αγαπήσουν. Μικροί και μεγάλοι.

Note to self: παράτα το βιβλίο που ετοιμάζεις και βάλε μπρος τον οδηγό για zombie bloggers.

Wednesday, June 28, 2006

Κλήση.

- Ηλία, ποια ήταν η πρώτη ταινία του Γουες Άντερσον;
- Το «Bottlerocket».
- Σε μισώ. Γεια.

Μη μου μιλάς για Γολγοθάδες.

Σε 222 posts γίνομαι ο Αντίχριστος.

Ουφ.

Ερωτικό #3

- Δεσποινίς, είμαστε από την εκπομπή «Φάγατε Πακέτο». Πρέπει να μας ακολουθήσετε μέχρι το στούντιο. Μην τολμήσετε να φέρετε καμία αντίσταση...
- Εμένα το «πακέτο» μου ήρθε ήδη, μανάρι μου! Και δεν είμαι και αντιστασιακιά...

[copy/paste: photo/text]

Tuesday, June 27, 2006

Ερωτικό #2

- Μιά φορά που τράβαγα μαλακία έγινε σεισμός!
- Βλέπεις καλά τώρα;

Sunday, June 25, 2006

Music for a better living #98

«So This Is Goodbye» τιτλοφορείται το δεύτερο album των Καναδών Junior Boys που κυκλοφορεί στις 17 Αυγούστου. Μέχρι το τέλος του φετινού καλοκαιριού δεν προβλέπεται να γνωρίσω μεγαλύτερη πώρωση! Το ομώνυμο track αποθεώνεται στο repeat…

Junior Boys - So This Is Goodbye

Από τα ονόματα που θα ήλπιζα να δω στο synch. Αλλά σιγά που...

Μήπως να περιμένουμε να τους ανακαλύψει κανένας «παράγων» στην Ελλάδα;


(The link will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

Και μπουγάτσα έχει...










... το έκτο τεύχος του περιοδικού SOUL που κυκλοφορεί!

Γιώργο Μπάκα,
we love you.

Ερωτικό #1

- Τι φάτσα είναι αυτή; Γαμήσαμε;
- Όχι, ρε μαλάκα. Έριξα ένα χέσιμο, λες και δεν υπάρχει αύριο...

Saturday, June 24, 2006

Music for a better living #97

Το soundtrack της τελευταίας ταινίας του Almodóvar, «Volver», μας φρεσκάρει τη μνήμη με ένα από τα πιο χαρούμενα και καλοκαιρινά τραγούδια των Saint Etienne.

Saint Etienne - A Good Thing

Μια καλή ευκαιρία να επανεκτιμήσετε το περσινό τους album, «Tales from Turnpike House». Αφιερωμένο σε όσους θα χορεύουν μέχρι πρωίας στα καλύτερα parties της πόλης απόψε... ;-)

(The link will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

Friday, June 23, 2006

Spooky.

Τις τελευταίες μέρες μαθαίνω τα νέα από οδηγούς ταξί. Δηλαδή, τα νέα τα δικά τους, μια πραγματικότητα «ξένη», κουτσομπολιά, σπασμένο τηλέφωνο φάση, πατημένα γκάζια και γέλια. Πολλά γέλια.

Ποδοσφαιρικός αγώνας Αυστραλία - Βραζιλία. Έχω φάει φρίκη, ευτυχώς δεν πάω μακριά. Ο τύπος μουντζώνει το ράδιο. I don't speak the language. Άλλος έχει κόρη που σπουδάζει, μου μιλά για φοιτητικό «συνδικαλισμό». Ανάλογα με την παράταξη, περνάς μέχρι και πέντε μαθήματα, λέει. Κι απορεί γιατί κατεβαίνουν στους δρόμους... Επίσης, σε περίπτωση που δεν το γνωρίζατε, οι «αναρχικοί» που τα σπάνε στις διαδηλώσεις είναι γόνοι πλουσίων. Άλλος, πάλι, μου είπε πως τους βάζουν οι μπάτσοι. Άλλος απόψε έβγαζε στη φόρα τη γυναίκα του τάδε. Τη γαμάει ο παπάς, παντρεμένος κι αυτός. Την ήξερε καλά ο οδηγός, μέχρι και πλαστική στη μύτη έχει κάνει, την είχε μακριά. Και οι δρόμοι; Μετ’ εμποδίων. Δημοτικές εκλογές έρχονται, φουλ τα «αναγκαία» έργα. Κάτι ξηλωμένα πεζοδρόμια, κάτι πλατειούλες με καινούριο σιντριβανάκι, τα βασικά, ξέρετε...

Γαμώ or what;

Τις άλλες ειδήσεις δε τις μπορώ. Είδα μια υποψία χθες, αργά. Κάτι πεσμένα ποσοστά ανεργίας, κάτι άνοδοι στη δημοτικότητα της Κυβέρνησης... Μάγκα μου, είχα μετακομίσει σε άλλη χώρα και κανείς δε μου το είχε πει. Μόνο το site της LifO που δεν είπαν πως άνοιξε. Κρατική τηλεόραση, ρε!

Now that’s what I call spooky!

Τώρα είναι περασμένη η ώρα. Η πλατεία ήταν γεμάτη από κόσμο που χόρευε και τραγουδούσε μαζί με τις Ρόδες. Ο οδηγός του ταξί με ρωτούσε γιατί να μη γίνεται αυτό κάθε μέρα. Δε νυστάζω ούτε για δείγμα. Σταγόνες ιδρώτα κυλάνε στο σβέρκο μου, το δεξί μου πόδι «κλωτσάει» στο ρυθμό των Supremes, μου λείπουν κάτι φιλιά που νοιώθω έντονα στα χείλη. Κοιτάζω τον ουρανό κι όλα είναι στη θέση τους. Turn off computer, εντάξει;

Καλόν ύπνο. Όπου και να’ σαι...

Tuesday, June 20, 2006

This train will take you... anyway.

Βδομάδες και μήνες περνούσαν. Κι εκείνος στεκόταν πάντοτε εκεί, μπροστά στις γραμμές του τρένου, σε απόσταση αναπνοής από το κενό. Προσπαθώντας να αφαιρεθεί και σταδιακά να ζαλιστεί, μπας και πέσει. Μέρα με τη μέρα, όμως, καταλάβαινε πως δεν είχε γεννηθεί για να φύγει σαν αυτόχειρας... Και κάθε μέρα ξανά, στο σταθμό, τα ίδια. Η εμμονή δεν άλλαζε. Έφτιαχνε με το μυαλό του επετείους με νόημα, αιτίες δραματικές που δεν του επέτρεπαν να ζει, σκηνοθετούσε τη στιγμή που το τρένο θα τον έκανε κομμάτια, καλούσε συγγενείς και φίλους στο μνημόσυνο, πετούσε ψηλά, από μια άλλη ζωή, σαν τουρίστας που επισκέπτεται την πόλη για πρώτη φορά, χάζευε τις ζωές των άλλων με μια παράξενη αίσθηση ανακούφισης κι όταν το κορμί δεν κρατούσε περισσότερο ή στέρευε η φαντασία του, έκανε μερικά βήματα προς τα πίσω για να πλησιάσει το παγκάκι και να κάτσει. Οι γραμμές δεν φαίνονταν από’ κει. Δεν του έβαζαν ιδέες...

Μ’ ένα φίλο του μια μέρα στεκόντουσαν μαζί, στον ίδιο σταθμό. Αυτόν που είχε επιλέξει σαν το καλύτερο σκηνικό για τον τόσο κινηματογραφικό θάνατό του. Γύρισε και τον κοίταξε καλά ο φίλος του. Κι ύστερα έβαλε τα γέλια. «Δε σ’ έχω ικανό, ρε Μ.», του είπε. Και συνέχισε να γελά. «Βάζεις στοίχημα;», απάντησε εκείνος. Και σηκώθηκε προς τις γραμμές, με βιαστικά βήματα, τόσο που έκανε τους γύρω να πιστέψουν πως ήταν αποφασισμένος για κάτι κακό. Μπροστά στο κενό σταμάτησε, το κορμί του λικνίστηκε λες κι έχανε την ισορροπία του και με μια κίνηση απεγνωσμένη προς τα πίσω βρέθηκε να προσγειώνεται με βία στη λεκάνη του. Ο κόσμος γελούσε μαζί του κι ο φίλος του προσπαθούσε να τον σηκώσει και να τον στήσει ξανά σε όρθια στάση, λες και είχε να κάνει με ελαττωματικό στρατιωτάκι.

Κάμποσο καιρό αργότερα, φορτωμένος ειδήσεις, μνήμες, κατήφεια και αλλεπάλληλους πόνους που πάντοτε αποκαλούσε «ψυχοσωματικούς» γιατί δεν παραδέχτηκε ποτέ πως τον πήρανε και τα χρόνια, ο κύριος Μ. γύρισε αργά το κεφάλι του προς τ’ αριστερά και είδε τα φώτα του τρένου να πλησιάζουν. Ανασηκώθηκε όπως τόσες άλλες φορές, βημάτισε προς το κενό σε σωστό timing με τον ερχομό του τρένου και, λίγο πριν κλείσει τα μάτια, άκουσε μια δυνατή κραυγή. Ελάχιστα μέτρα πριν από εκείνον, μια γυναίκα, πιο αποφασιστική, έδινε τη βουτιά της στο κενό για να χαθεί μέσα σ’ ένα λουτρό αίματος. Ήταν τόσο κοντά ο κύριο Μ. που τα ρούχα του και το πρόσωπό του ακόμη γέμισαν πιτσιλιές.

Ο κύριος Μ. δεν πρόλαβε να δει το πολτοποιημένο σώμα της άγνωστης γυναίκας. Είχε ήδη σωριαστεί στο έδαφος. Καρδιακή προσβολή, είπαν οι γιατροί που μάζεψαν και το δικό του πτώμα. Ακαριαίος θάνατος. Μάλλον από τη στιγμή που ένοιωσε τις σταγόνες πάνω στο πρόσωπό του. Από φόβο πως έτσι θα πέθαινε κι εκείνος.

Friday, June 16, 2006

Music for a better living #96

Μ’ αυτό ξεκίνησα χθες το βράδυ. Εγώ, τα αντιβιοτικά μου, το καινούριο μου μπλουζάκι των Pets και η φωτεινή μου πλευρά. Και είναι απίστευτο πόσοι με ρώτησαν να μάθουν ποιο ήταν το κομμάτι!

The Killers - Mr. Brightside [Thin White Duke Club Mix]

Έχει αυτό το χάρισμα να μεταμορφώνει οποιοδήποτε τραγούδι σε uplifting ύμνο ο κύριος Jacques Lu Cont.

Καλό βράδυ να έχετε. Δίπλα σ’ αυτούς που σας φωτίζουν...

(The link will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

Wednesday, June 14, 2006

Τέλος στη δυσκοιλιότητα.

Ο μέγας δάσκαλος επέστρεψε.

For art’s sake!

66 καλλιτέχνες δημιουργούν τα εξώφυλλα της Athens Voice

Πέμπτη 15 Ιουνίου 2006, στις 20:00

Στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138 & Ανδρονίκου)

Θα ακολουθήσει party

Sunday, June 11, 2006

Sweet!


Χθες το βράδυ ήμουν σ' ένα party με τους πιο γλυκούς ανθρώπους της πόλης.

Υ.Γ. Παιδιά, ΓΑΜΗΣΕ ο τουρτοπόλεμος. Respect στην οικοδέσποινα! :-)

Saturday, June 10, 2006

Music for a better living #95

Για όσους συνάντησες χθες το βράδυ στη συναυλία. Για το πρώτο πρόσωπο που αντίκρισες με το που άνοιξες τα μάτια σου το πρωί. Για τη Μαρία που θα χάζεψε με τη βροχή σα μικρό παιδί σήμερα. Και για την Άννα που κλαίγεται επειδή δεν της αρέσει... ο χορός της βροχής!

Oliver Nelson - Stolen Moments [Telefon Tel Aviv Remix]

Για όλους εκείνους που κλέβουν στιγμές απ’ τη ζωή σου. Απλόχερα. Κι ευγνώμονα.

Καλό βράδυ να έχετε.

(The link will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

Fearless on my breath.

Χθες το βράδυ στο Καραϊσκάκη. Massive Attack live. Για τρίτη φορά στην Αθήνα. Δε σκόπευα να πάω, αλλά όταν σου ρίχνουν μια πρόσκληση στη μούρη, σε κολάζουν (και την Elizabeth που την πας;)...

Η μπάντα έπαιξε άψογα, ο ήχος ήταν αξιοπρεπής, το λιτό light show αποτελεσματικότατο και με συμβολικό concept ενίοτε. Οι Massive ήταν περισσότερο φιλικοί προς το κοινό από ποτέ, αλλά η αρένα... ψοφίμια! Γιατί παίρνουν εισιτήρια για κάτω αν είναι να στέκονται σα ζόμπι; Για να βλέπουν τη σκηνή από κοντά; Έλεος! Live σημαίνει ζωντανό ΚΑΙ για τους θεατές!

Η διάρκεια της συναυλίας ήταν κάπως «τσουρούτικη». Παρατηρήθηκε ένας δισταγμός πριν ανάψουν τα φώτα στο φινάλε, αφήνοντας μια ελπίδα για δεύτερο encore, αλλά...

Highlights: Το «Safe from Harm» και το άδοξο... unplugged με τη μελαμψά φωνητικατζού που συνέχιζε να τραγουδάει το «Unfinished Sympathy» χωρίς να έχει καταλάβει πως ο ήχος μας έχει αφήσει χρόνους...

Ο μεγάλος αριθμός των θεατών σε σχέση με την προσιτή τιμή του εισιτηρίου θα έπρεπε να διδάξει κάτι σε άλλους φραγκοφονιάδες που χτυπάνε ποσά της τάξεως των 50 - 75 ευρώ λες και διανύουμε hunting season!

Όποιος λέει πως α) δεν πέρασε καλά, β) δεν ικανοποιήθηκε από το παίξιμο της μπάντας ή γ) δεν άξιζε που μπήκε στον κόπο να παρακολουθήσει τη συναυλία, μάλλον περίμενε να δει ματς με τον Ολυμπιακό.

Υ.Γ. Κουλή blogger εθεάθη να τρέχει για να μη χάσει βαγόνι του Ηλεκτρικού που πήγαινε προς... Κηφισιά, παρασύροντας μαζί της «τουρίστρια» blogger και έναν ασαφή τύπο που είδε τις πόρτες να κλείνουν πάνω του! Και οι τρεις έφτασαν έγκαιρα στο συναυλιακό χώρο...

Friday, June 09, 2006

Better things will surely come our way.





Για αρένα κανείς;
Να πάρουμε και αδιάβροχα;
Θα πει η Elizabeth τα τραγούδια της Tracey;

Wednesday, June 07, 2006

Facts of life.

Χθες το βράδυ μιλούσα με τον Γκοτζίλα.

Music for a better living #94

Τι αισθάνεσαι όταν σε περιβάλλει ο θάνατος; Στενοχώρια για τους άλλους; Φόβο για σένα; Τύψεις όταν ξεπερνάς την ιδέα; Εσύ να’ σαι καλά, έτσι;

Some Water and Sun - All My Friends Have to Go

Για τους φίλους που φεύγουν, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Αργά ή γρήγορα.

Βάλε λίγη μουσική τώρα. Θα περάσει. Μέρα είναι...

(The link will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

Sunday, June 04, 2006

I'll find my soul as I go home.

Χθες το βράδυ πραγματοποιήθηκε ίσως η τελευταία μου συναυλιακή επιθυμία. Όλη μέρα είχα ένα παράξενο άγχος. Λες και θα τέλειωνε η ζωή μου ύστερα απ’ αυτό το live. Ώρες αργότερα έπινα ένα άθλιο ποτό με tonic και σχεδόν καθόλου vodka, το αριστερό μου πόδι πονούσε διαολεμένα και ο σαρκασμός ήταν το μόνο όπλο για να μη δείξω πως φοβάμαι.

Ναι, όλα γερνάνε.

+
Το να βλέπεις τους New Order να παίζουν ζωντανά, μπροστά σου.
Το χαμόγελο του Peter Hook.
Το «Perfect Kiss».

-
Η σκηνή (2 stages δίπλα δίπλα - duh!), στημένη σχετικά χαμηλά και σε άσχετο σημείο (προφανώς για να δείξει ένα κάποιο «μπούγιο» σε περίπτωση που ο κόσμος ήταν λιγοστός...).
Ο κάκιστος ήχος που σε ορισμένα τραγούδια κατέστρεφε τη διάθεση.
Οι εσωτερικές μεταναστεύσεις θεατών κατά τη διάρκεια του live.
Οι μπύρες τέλειωσαν νωρίς!!!

Setlist: Love Will Tear Us Apart, Crystal, Regret, Twenty Four Hours, Krafty, Working Overtime, Transmission, Your Silent Face, Waiting For The Sirens' Call, Turn, Bizarre Love Triangle, True Faith, Temptation, The Perfect Kiss, Blue Monday

Encore: Ceremony, Shadowplay

Υ.Γ. Εγώ ήθελα και το «World in Motion»!

Friday, June 02, 2006

Music for a better living #93

Είναι η φωνή του «What Else Is There». Αυτό είναι το συγκρότημά της. Κι αυτό εδώ ένα από τα καλύτερα singles της χρονιάς. Στο extended mix του Anders Trentemøller.

The Knife - We Share Our Mothers' Health [Trentemøller Remix]

Σας είπα ποτέ πως επιθυμώ να επισκεφθώ και τη Δανία; Σφόδρα!

Καλό σας βράδυ. The day is coming…

(The link will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

It was summer.

Now it’s autumn.

3.6.06