Saturday, April 29, 2006

Music for a better living #86

Καθόμαστε, που λες, σ’ ένα bar κι εγώ παρατηρώ τον DJ και θέλω να τον πυροβολήσω. Και κάποια στιγμή βάζει αυτό το τραγούδι με τον David Bowie, που μπορεί να είναι μια χαρά αλλά για κέφι βραδιάτικο δεν το λες... Ο Γάτος λέει πως δεν το ξέρει. Η Μαρκησία νομίζει πως είναι του Bowie. Κι εγώ λέω πως προτιμώ αυτή την εκτέλεση...

Johnny Mathis - Wild Is the Wind

Από την ομώνυμη ταινία του 1957, σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κιούκορ. Σύνθεση του Ντιμίτρι Τιόμκιν, στίχοι Νεντ Γουόσινγκτον, πρώτη εκτέλεση αυτή του Τζόνι Μάθις. Υποψήφιο για Όσκαρ τραγουδιού το 1958.

Και όνειρα γλυκά. Φτιάχνονται με τέτοιες μελωδίες, νομίζω...

Υ.Γ. Για περισσότερες εκτελέσεις ρίξτε μια ματιά εδώ.

(The link will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

Friday, April 28, 2006

Η κούρσα του τρόμου.

Χθες το πρωί έπρεπε να πάω σε μια προβολή. Η ιδέα πως πολλοί κάτοικοι αυτής της πόλης δεν έχουν επιστρέψει με καθησύχαζε. Μισή ώρα πριν, δοκίμασα να πάρω τηλέφωνο σε ραδιοταξί που με εξυπηρετεί τακτικότατα. Η γραμμή τους είχε γαμηθεί! Το timing που με τσιτώνει πάντα...

Βγήκα στο δρόμο. Στη διασταύρωση δεν υπήρχε γυναίκα που περίμενε για ταξί. Καλός οιωνός. Σκάει και μια Mercedes κουκλί με το ελεύθερο ανεβασμένο, σταματάει μπροστά μου, μου φεύγει το άγχος, «Θα προλάβω», λέω μέσα μου. Αλλά... ΟΧΙ!

Είκοσι χρόνια οδηγός ο κυριούλης, το πήγαινε τ’ αμάξι λες και είχε βγάλει το θωρηκτό για βόλτα στο Σαρωνικό. Η ταχύτητες που έπιανε έμοιαζαν με το πιο τρομακτικό slow motion της ζωής σου. Στα φανάρια κατέβαζε ακόμη περισσότερο λες και το έκανε επίτηδες για να μας πιάσει το πορτοκαλί, στο οποίο, φυσικά, φρέναρε σαν Παναγιά... Ας μην αναφέρω τις περιπτώσεις όπου άφηνε τον οποιονδήποτε να μας προσπεράσει.

Παίρνω τηλέφωνο και λέω να με περιμένουν λίγο, πετώντας «συνθηματικές» ατάκες μπας κι ακούσει ότι βιάζομαι και πάρει λίγο μπρος. Κι ύστερα άρχισα να μονολογώ κάτι αφελή του στιλ «Ανοιχτός ο δρόμος, ε;» και «Άδειασε η Αθήνα...». Τι το’ θελα; Μιλάμε για γκαντέμη άνθρωπο (όχι εγώ, ο οδηγός)! Η διαφωνία του κυρίου γίνεται ορατή εντός δευτερολέπτων, καθώς αντιμετωπίζουμε ένα απίστευτο κόλλημα στο Μετς, στα καλά καθούμενα! Τρώω φρίκη. Κι εκείνος αρχίζει να γίνεται ομιλητικότερος. Και «Πεντακόσια δολάρια το βαρέλι να το πάνε το πετρέλαιο να δεις αν θα ξαναβγούν όλοι αυτοί στους δρόμους...» και «Να, εκεί κρύβονται συνήθως για να σου δώσουν την έτοιμη κλήση, αριθμό πινακίδας κι ονοματεπώνυμο προσθέτουν μόνο, εκείνοι σε βλέπουν στο λεωφορειόδρομο, εσύ όχι» και «Καλά να τους κάνουνε» κι άλλα τέτοια όμορφα κοινωνικοπολιτικού ενδιαφέροντος ξεστόμιζε χαιρέκακα, ενώ εγώ έψαχνα να βρω νύχια να δαγκώσω (που δεν το κάνω, αλλά ποτέ δεν ξέρεις, προκειμένου να φτάσεις στο έγκλημα).

Μέχρι να φτάσουμε στη Μεσογείων θα είχα πλέξει τουλάχιστον το ένα καλτσάκι της ανιψιάς μου που έχει πατήσει τα τέσσερα κι αν μου ζητήσει ξανά να της βάλω να δει το «Bambi» θα της πω, επιτέλους, πως η μανούλα του δεν πήγε για βρούβες ούτε για διακοπές με κρουαζιερόπλοιο αλλά τη φάγανε λάχανο οι κακοί κυνηγοί (το συγκεκριμένο απόσπασμα το κάνουμε skip στο φιλμ διότι ακόμη να ξεπεράσουμε το σοκ της μαμάκας του «Dumbo» που «την είχαν βάλει φυλακή κι έκλαιγε»...), έτσι για να μάθει!

Υ.Γ. Κατά βάθος είμαι καλός άνθρωπος.

Wednesday, April 26, 2006

Της Κοντολίτσας.

Πρωί. Εχθές. Ελεύθερο ταξί. «Πανεπιστημίου», του λέω. Βάζει τα γέλια. «Ναι, ε;», μου απαντά. Συμβιβάζομαι για μέχρι τον κοντινότερο σταθμό του Μετρό. Ακολουθεί ανάλυση του φαινομένου της τρομοκρατίας, ενώ τα ελικόπτερα πετάνε πάνω απ’ τα κεφάλια μας!

Αργότερα. Αρκετά αργότερα. Στάση Μετρό, Πανεπιστήμιο. Επιχειρώ να εξέλθω από την έξοδο της Πανεπιστημίου. Με σταματά securit-ού.

- Όχι από’ κει, κύριε. Έχουνε πορεία.
- Και πιστεύετε πως θα τη συνεχίσουν υπογείως;
- ...
- Καλά, θα βγω από Κοραή...

Happy ending: «Σώπα, όπου να’ ναι θα σημάνουν οι καμπάνες. Αυτό το χώμα είναι δικό τους και δικό μας.»

Υ.Γ. Εμάς στο Ρήγα μας έβαζαν Οπισθοδρομική Κομπανία, αυτά με τα χώματα δεν τα πιάνω...

Έλα σκοινί στον κρεμασμένο σου...*

Major DUH!

Υ.Γ. Επιχειρώντας να διορθώσω τα λεγόμενα του κυρίου της άνωθεν link-ιάς περί «κλοπής» της Athens Voice προσπάθησα να εξηγήσω πως η «ομοιότητα» με τη νεοϋρκέζικη Village Voice δεν είναι τυχαία. Υπήρξε συνεννόηση με τους εκεί ανθρώπους και πάνω σε αυτό το πρότυπο στήθηκε (στην πλειοψηφία του) και το layout. Η δε ονομασία της έκδοσης άλλαξε από Village σε Athens για να αποφευχθούν οι παρεξηγήσεις και η σύγχυση του αναγνωστικού κοινού σε σχέση με την ομώνυμη κινηματογραφική εταιρεία διανομής και τα γνωστά multiplex. Το δικαίωμα του κυρίου αυτού να αμφισβητήσει (στη συνέχεια) την απάντησή μου είναι σεβαστό, ουχί όμως και το να σβήνει το αντίστοιχο comment μου! Για να μην υφίσταται αυτός ο αποπροσανατολισμός, λοιπόν, προσθέτω τούτο το υστερόγραφο εδώ.

Ειλικρινά, δε μπορώ να καταλάβω από που πηγάζει αυτή η έχθρα και η αντιπαλότητα για τα free press. Δωρεάν διατίθενται. Όποιο θέλει διαβάζει κανείς. Ουδείς ΚΛΕΒΕΙ κάτι από τον αναγνώστη. Ας υπάρχουν ΟΛΑ. Αλλά, θα μου πείτε, ο Έλληνας ακόμη και στο τσάμπα ξινίζει...

Και για να κλείνουμε οριστικά, κύριέ μου, ξανά σας συγχαίρω για τη μόλις πρόσφατη ανακάλυψη της ύπαρξης της Village Voice, το πρώτο τεύχος της οποίας κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1955.

* Ουχί θρησκευτική παραπομπή.

Monday, April 24, 2006

Dreams [are my reality].

Την εβδομάδα που μας πέρασε είδα μερικά όνειρα τόσο έντονα που μ’ έκαναν να πεταχτώ από το κρεβάτι ουκ ολίγες φορές. Θα έλεγε κανείς πως θα μπορούσαμε να τα αποκαλέσουμε εφιαλτικά...

α) Ένας κατακλυσμός πρωτοφανής και άλλα τρομακτικά γεωφυσικά φαινόμενα μετέτρεπαν το λεκανοπέδιο της Αττικής σε νήσο προτού προλάβουν να επιστρέψουν από τα χωριά τους οι περισσότεροι Αθηναίοι. Ο δρόμος του γυρισμού ήταν κλειστός και, επειδή κανείς δεν ήταν σε θέση ν’ αποχωριστεί το αμάξι που αγόρασε με δόσεις ή δάνειο, όλοι επέστρεψαν στις ρίζες τους.

β) Για κάποιο μυστηριώδη λόγο έχανα τις πρώτες μέρες του επερχόμενου Φεστιβάλ των Καννών και κανείς δε μου απεκάλυπτε εάν επίσης έχασα τη νέα ταινία του Ρίτσαρντ Κέλι ή όχι. Όταν άνοιξα τη θυρίδα μου, καταπλακώθηκα από ογκώδη press books. The end.

γ) Ήμουν σ’ ένα party και η Δ. μου ζητούσε να παίξω Kylie.

Sunday, April 23, 2006

Ανάσταση.

Friday, April 21, 2006

Κι εγώ σε μισώ. Πάτσι;

Όχι λεωφορεία. Όχι αποσκευές. Ούτε γιορτές.

Ο τουρίστας κοντοστάθηκε στη στάση περιμένοντας υπομονετικά τη γραμμή που θα τον οδηγούσε σ’ έναν κόσμο μακριά από οτιδήποτε πασχαλιάτικα εορταστικό. Άδικα και άσκοπα περνούσαν οι ώρες, ώσπου, ξαφνικά, ένα λεωφορείο φάνηκε σαν ψέμα μέσα από την αχανή προοπτική του. Πανέτοιμος, δίχως ίχνος αποσκευών, έκανε μερικά βήματα προς την άσφαλτο, σήκωσε ψηλά το χέρι για να τραβήξει την προσοχή του οδηγού και είδε το λεωφορείο να παίρνει μια απότομη στροφή προς το μέρος του.

Το φρένο τσίριξε από τρόμο καθώς οι ρόδες περνούσαν πάνω από το κορμί του τουρίστα. Ούτε που είχε προλάβει να δει πως δεν ήταν το λεωφορείο που περίμενε. Στη θέση του αριθμού γραμμής υπήρχε μόνο μια φωτεινή επιγραφή: «ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ»

Music for a better living #85

One April day, we'll go miles away
and I'll turn to you and I'll say…

Stephin Merritt - One April Day

Είναι κάτι μέρες του Απρίλη που μοιάζουν με μίλια ατελείωτα...

Καλημέρα.

(The link will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

Thursday, April 20, 2006

Σας ευχαριστώ...

... που ήσασταν εκεί. :-)

GUESTBOOK (in random order): shine-on-you-crazy-diamond, rodiat2, zouri1 #1 (με φωτο) & #2, fotospatho, apotografeio, womansown, madnessisagift, skoumas, killog, lilikamp, analogio, greekgastronomer, loucret, datascape, abelofilosofies, eblogies, xnoudi, vatraxokoritso #1 & #2, lechatducheshire, arxediamedia, trikimiaenkranio, 2orfane, greek-lolita, noproblogger, onedrawingperday #1 & #2, piripipiri #1 & #2, hauptpunkte, macmanus #1 & #2 & #3 & #4, nanakos, mindstripper, maskesiliou, nassoskappa, vjockey, georgeisyourman, blogarismenh, krotkaya, old-boy, ibloglive #1 & #2, aderfi, e-snowhite, toximeio, lespritdelescalier, alombar42 (& #2 με φωτο), marialena, godot, yabasta, uniquefish, lifeis, mario, gorgonotaverna, ptyelodoxeio

Μου ξέφυγε κανείς;

Υ.Γ. Και... θέλω όλες τις φωτογραφίες, έτσι; Στείλτε ή contact me via mail μην τα πάρω και... το ξανακάνω! :-Ρ

Wednesday, April 19, 2006

Είμαστε έτοιμοι!

Απόψε. Μετά τις 22:30. Ξέρετε που...

Μα το γαμοασαφές μου blog, τέτοια υποστήριξη και ενδιαφέρον δεν το περίμενα. Ποτέ ξανά το ελληνικό blogging δεν είχε επιδείξει τέτοια ομαδικότητα. Το ότι θα περάσουμε καλά είναι δεδομένο. Και 30 να’ μαστε ή και 300 σου λέω (για παραπάνω αγριεύει το πράμα...)! Ας είναι η αρχή και γι’ άλλα, ακόμη μεγαλύτερα.

Επισημάνσεις της τελευταίας στιγμής:

Το μαγαζί σήμερα ανοίγει μόνο για εμάς. Σεβαστείτε το.

Εάν αντιμετωπίσετε ένα κάποιο πρόβλημα αναμονής στην είσοδο (μάλλον αφορά σ’ εκείνους που θα έρθουν αργά), δε σημαίνει πως τρώτε «πόρτα» αλλά ότι δεν πέφτει καρφίτσα εντός. Do not panic. Δείξτε υπομονή.

Σπύρο, φέρε «υλικό», DVD υπάρχει, για laptop δεν είμαι σίγουρος τι «παίζει» με τις συνδέσεις.

Δεν πρόκειται να γίνουν δεκτές «παραγγελιές» κατά τη διάρκεια του party. Δείξτε κατανόηση, όταν γίνεται από πολλά άτομα ταυτόχρονα είναι εφιαλτικό. Από τα comments σε σχετικό post πήρα μια ιδέα. Θα γίνουν περάσματα από διάφορα μουσικά είδη, χωρίς διακρίσεις. Θα απογοητευτούν μονάχα αυτοί που θα περιμένουν ν’ ακούσουν «σκυλαραπιά» επικαιρότητας (βλέπε Billboard) και hard rock. Και, ναι, θα υπάρξουν και κάποια «slow»!

Όποιος θέλει να φορέσει κάτι που θα «μαρτυράει» το blog του ας το κάνει. Νομίζω πως θα έχει περισσότερη πλάκα να ξέρεις με ποιους χορεύεις και να κάνεις «παρεάκια» εντός. Δυνατότητα για ομιλία και διάλογο, άλλωστε, δεν θα υπάρχει (you know ντεσιμπέλ;)...

Γενικώς, μη φορέσετε πολλά! :-Ρ

Εάν δεν έχετε σκοπό να χορέψετε και στέκεστε σα μπάστακες μ’ ένα ποτό στο χέρι απλά και μόνο για να κόψετε κίνηση, μην ενοχλείτε αυτούς που ήρθαν για να χορέψουν. Κάντε στην άκρη. Ή πάρτε το ποτό σας όξω.

Διαβάστε και τις οδηγίες του Νανάκου, δε βλάπτει...

Στο φινάλε, διαγράψτε κι όλα τα παραπάνω! Αν νομίζετε πως είναι υπερβολή. Αλλά μην τη «σπάσετε» σε κανέναν, παρακαλώ. Γι’ αυτό έχουμε τα blogs. Απόψε ας κρατήσουμε μόνο το χορό...

«Sugar Baby Love», εντάξει;

Υ.Γ. Ευχαριστούμε, κύριε vrypan.

Sunday, April 16, 2006

ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ: HOT ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ T-SHIRT!!!

Θα φορεθούν τρελά στο party.

• I'M WITH BLOGGER
• ΕΙΜΑΙ Ο ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΣ
• ΕΙΜΑΙ Η GOUROUNA
• ΕΙΜΑΙ TO ΦΙΔΙ
• I’ M SPARTACUS
• ΕΙΜΑΙ SPAM
• ΕΙΜΑΙ ΕΚΤΟΣ ΜΟΝΙΤΟR
• ΜΕ ΚΑΙΣ!
• ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΩ POST
• Ο ΣΑΚΗΣ ΦΩΛΙΟΣ ΖΕΙ
• MISSING: VARETOS
• 나는 정당하다 졸업생
• EMERGENCY MAINTAINANCE
• DO YOU THINK I'M POSTING?
• ΦΡΑΠΕΔΟΠΟΙΗΣΗ ON STEROIDS
• ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΑ COMMENTS ΠΑΝΤΟΥ
• ΕΧΩ ΜΑΝΟΥΡΙΑΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ McMANUS
• KEEP THE CHANGE YOU FILTHY BLOGGER
ΑΝ ΔΕ ΜΟΥ ΒΡΕΙΤΕ ΣΠΙΤΙ ΘΑ ΚΛΕΙΣΩ ΤΟ BLOG
• THIS BLOG DOES NOT ALLOW CIVILIZED COMMENTS
• I COMMENT ON nikosdimou.blogspot.com THEREFORE I AM
• Μ’ ΕΒΓΑΛΕ Ο/Η (τάδε) ΑΠΟ ΤΑ LINKS ΤΟΥ/ΤΗΣ ΚΑΙ ΓΥΡΙΣΕ Η ΚΛΑΝΙΑ ΜΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ

Anyone? Anyone? Anyone?

Friday, April 14, 2006

Music for a better living #84

Νομίζω πως αυτό μας κάνει...

The Rubettes - Sugar Baby Love

Όταν, λοιπόν, ακούσετε αυτό το τραγούδι, να ξέρετε πως το party μόλις άρχισε.

Και για να κατευνάσω την ανησυχία κάποιων στα περί του ρεπερτορίου, θα πέσουν μεγάλες ακρότητες. Από Μαρινέλλα μέχρι Sonic Youth, από Μάικ Ροζάκη μέχρι Raveonettes, από eurotrash μέχρι τρελή electronica. Κανένα στερεότυπο, κανένας σεβασμός, κανένας οίκτος!

Υ.Γ. Το «Έλα Αστυνομία» ακόμη να το βρούμε, ε;

(The link will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

Sunday, April 09, 2006

V for varate violitzides.

Επειδή το DJ βγάζει αφρούς όταν του την πέφτουν με «παραγγελιές» («Μωρέ, είναι ένα κομμάτι που πάει κάπως έτσι...», «Βάλε Kylie!», «Μήπως μπορείτε να βάλετε την εκτέλεση της Κατερίνας Στανίση;», «Led Zeppelin έχεις;», «Ναι, γεια σας, λατρεύω τη δουλειά σας, μήπως έχετε κι εκείνο το τραγουδάκι που ακουγόταν στο trailer εκείνης της ταινίας του ’92...», «Αν δε βάλεις Cure θ’ αυτοκτονήσω!», «Κάτι πιο χορευτικό δεν έχετε;», «Μήπως έχετε το «Vogue» της Madonnaς, γιατί μου καύλωσε να κάνω τη χορογραφία, την είχα μάθει απ’ έξω όταν πήγαινα σχολείο...», «Θα βάλεις και όλο το υπόλοιπο album;»), όσοι θέλουν να προβούν στο κακούργημα ας το κάνουν από εδώ, όχι στο party!

Παρακαλώ, varate. Από ένα τραγούδι (άντε κι ένα εναλλακτικό σε παρένθεση) που θα θέλατε ν’ ακούσετε each. Κι ο Θεός βοηθός...

Saturday, April 08, 2006

I’m with blogger: The party!

Πρώτα έσκασε η ιδέα, ύστερα ακολούθησε η θετική ανταπόκριση και, πλέον, είναι κανονισμένο. Το πρώτο bloggers party της Αθήνας έρχεται τη Μεγάλη Τετάρτη 19 Απριλίου. Όχι για να αποδείξουμε τίποτα σε κανέναν, όχι γιατί θέλουμε να κάνουμε κάποιο statement, ούτε καν για να βγάλουμε τα μάτια μας. Μοναδικός σκοπός είναι… να χορέψουμε.

Επειδή ξέρω πως οι περισσότεροι από εμάς είναι ικανοί να κάνουν χαβαλέ και εκεί έξω, επειδή μερικές φορές δεν είναι απαραίτητο να μπουχτίζουμε από προσωπικές κοσμοθεωρίες, μανούρες, αντεκδικήσεις και τσιτάτα στόμφου, ας αφήσουμε τα «μεγάλα» λόγια κι ας μοιραστούμε τη μουσική, τα πιο ατσούμπαλα βήματα χορού κι όσο αλκοόλ αντέχει ο καθένας.

Είναι η πρώτη φορά που μαζευόμαστε έτσι κι ελπίζω να λειτουργήσει - και το κάλεσμα και το fun. Και μακάρι να το κάνουμε συνήθεια. Όχι άλλη τσίκνα, βρε αδελφέ!

Ο χώρος στον οποίο καταλήξαμε είναι το club Barrio (Κεραμεικού 53, Μεταξουργείο). Το μαγαζί θ’ ανοίξει για μας εκείνο το βράδυ, η μουσική θα περιλαμβάνει ΤΑ «τέρατα» από 70’s μέχρι σήμερα, με έμφαση σε ξεφαντωτικό ρεπερτόριο και ουχί εκκλησιαστικό όργανο. Το ποτό θα προσφέρεται στη φιλική τιμή των 5 ευρώ (μπύρα στα 4) και το ρητό «the night is young» είναι η μεγάλη προσδοκία.

Η πρόσκληση είναι ανοιχτή, με προτεραιότητα στο «σινάφι». Όποιοι φίλοι μας γουστάρουν ν’ ακολουθήσουν θα βρουν την πόρτα ανοιχτή ακόμη και χωρίς www. Αλλά θα πρέπει να συνοδεύονται από blogger (βλέπε τίτλο του party).

Αυτό που ζητάω από εσάς είναι να το διαδώσετε με posts, links ή banners (όπως έπραξε «προεόρτια» η αγαπητή mindstripper) και, απλά, να έρθετε (κατά 22:30 αρχίζει η προσέλευση).

«Επανάσταση χωρίς χορό, δεν είναι επανάσταση»!

UPDATE: Ο iblog έφτιαξε γαμάτη αφίσα και banner. Ακολούθησε η συνήθης ύποπτη... Και νέα αφίσα από τον πίθηκα. Kι άλλο banner από τον skoumas. Αρπάχτε τα!

ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Με post:
mindstripper
thedrude
ibloglive
neraida
vjockey
maskesiliou
nootropia
lechatducheshire
arxediamedia
hauptpunkte
georgeisyourman
blogarismenh
lipiridis
kuk
nassoskappa
highfidelityshow
anonimi
mario
nylon
rockstormfm
imerologiokatastromatos
parianos
vatraxokoritso
nanakos
arxediaChacaΣ
volcaniccooking
zouri1
glossedbyaffection
ditikosparakmiakos
agavazo
knightsnight
lespritdelescalier
omega-vc

Με banner:
kourouna
provatos
loucret
fruto5
kyrallina
mftm
piripipiri
northaura
fotospatho
siteseein
karakatsanis
eblogies
onedrawingperday
typosnyxterinos
skoumas
blogs.gr
rodiat2
apisteyto
nikosdimou (καλά, μωρέ, μια πλάκα έκανα κι εγώ...)

Επειδή δε σας προλαβαίνω, παρακαλώ, εαν υπάρχουν κι άλλα παιδιά που υποστηρίζουν την κίνηση αλλά μου διέφυγαν, ας το «σφυρίξουν» από εδώ. Ευχαριστώ!

Wednesday, April 05, 2006

Music for a better living #83

Σαν τη μέρα με τη νύχτα...

Devics - Salty Seas

Η επιστροφή των Devics. Άλλη σταθερή αξία κι αυτοί. «Push the Heart», το τέταρτο album τους. Το πιάνο υπογραμμίζει πιο έντονα τη φωνή της Sara Lov. Βάναυσα ρομαντικό, με μια αύρα νυχτερινή. Πάντοτε.

Οποία ειρωνεία.

Καλημέρα.

(The link will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

Monday, April 03, 2006

Music for a better living #82

Με το ένα, με το δύο, με το τρία...

The Chimes - 1-2-3

Το 1990 οι Chimes κυκλοφόρησαν το ομώνυμο και μοναδικό album στην καριέρα τους, ένα pop soul χορευτικό κράμα που μαρτυρούσε την εποχή του και σχεδόν ξεχάστηκε μαζί της, μπροστά σε μια λαίλαπα που αποκαλούσαμε house κι άπλωνε διαρκώς τα πλοκάμια της σε ολοένα και περισσότερα υπο-είδη. Το «Heaven» ήταν η μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία στην Ελλάδα, η σχεδόν gospel διασκευή του «I Still Haven't Found What I'm Looking For» ήταν εκείνη που έφερνε ρίγη με τη φωνή της Pauline Henry, αλλά εγώ πάντοτε θα προτιμώ να μετράω βήματα χορού με αυτό το track (σε παραγωγή των Jazzie B και Nellee Hooper).

Four, five, six, πάμε! Καλό μήνα, καλή εβδομάδα, καλή αρχή. ;-)

Υ.Γ. Να ετοιμάζεστε για το party…

(The link will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

Εικονική πραγματικότητα #7



... και την έβδομη μέρα ο Θεός ολοκλή-
ρωσε το έργο Του.

THE END

Sunday, April 02, 2006

Χθες το βράδυ...

... βούρκωσα μπροστά στη θέα δυό σκιών, δοκίμασα την αντοχή στη μνήμη μας, χαμογέλασα στις στιγμές που ζούσα, αφέθηκα στο σουρεαλισμό που συνθέτουν σα μαστούρα οι λέξεις, θέλησα να δω τις εκφράσεις μου μέσα από τα μάτια άλλων ανθρώπων, γκρίνιαξα για να περάσει το δικό μου και είπα καληνύχτα χαζεύοντας κάτι που θα μπορούσε να με κρατήσει ξύπνιο για ώρες και μέρες... κι όσο αντέχουμε.

Saturday, April 01, 2006

Temptation.


3 Ιουνίου 2006. Αθήνα.
Live. Προσκύνημα.


And I've never seen anyone quite like you before
No, I've never met anyone quite like you before