Friday, February 10, 2006

Snap.

AL TO GROUP, THEN MAX TO AL)
-Is everybody going to Phil Dorfman's funeral?
-I think we have to.
AL TO GROUP) Poor Phil. He dropped dead of a heart attack, and just came from his cardiogram, which was perfect.
LOUISE TO AL) I hate funerals.
MAX TO LOUISE) Me too. Always at the wrong time, I laugh.
SY TO MAX) That's my point.
SY TO GROUP) We laugh because it masks our real terror about mortality.
AL TO GROUP) I didn't mean to bring up the subject of funerals.
SY TO GROUP) How can it be a romantic, funny world if you can't trust your own cardiograms?
AL TO GROUP, THEN SY TO AL) (dryly)
-I want to be cremated.
-Now, or after your death?
MAX TO GROUP) Let's change the subject. We came out to have a fun, relaxing evening.
SY TO GROUP) Let's drink to good times.
SY TO GROUP) Comic or tragic, the most important thing to do is enjoy life while you can.
SY TO GROUP) We only go round once, and when it's over, it's over.
SY TO GROUP) And, perfect cardiogram or not, when you least expect it, it could end like that.
(like that: note that Sy snaps his fingers to mean 'suddenly and without warning' - 'very quickly')
(the screen goes black)
LAST FRAME OF PICTURE: 1480.0
END OF REEL 6AB
END OF FILM
Υ.Γ. Επειδή ακόμη δε μπορώ να συγκρίνω το «Match Point» ολόκληρο με τούτο το φινάλε. Η απλότητα ενός ευρήματος κρύβει το μεγαλείο. Μέχρι ν’ ανοιγοκλείσεις τα μάτια. Σαν αστραπή. Στα δευτερόλεπτα. Ανάμεσα στο εδώ. Και το σκοτάδι.

5 Comments:

Blogger Old Boy said...

To σινεμά ως ζωή, ε; Καμιά φορά σκέφτομαι ότι μπορείς να αγαπήσεις μερικές ταινίες περισσότερο απ' ότι μπορείς να αγαπήσεις τους ανθρώπους. Αν ο Παράδεισος δεν είναι λιβάδια με λουλούδια, αλλά μπορεί να εξατομικευθεί, μπορεί και να ζητούσα να με βάλουν εκεί: σ' αυτό το τραπέζι. Ανάμεσά τους.

5:50 PM  
Blogger Old Boy said...

Mπέρδεψα τις ταινίες. Μιλάω για το τραπέζι των κωμικών στον Ατσίδα του Μπρόντγουει.

5:59 PM  
Blogger vague tourist said...

Old Boy, ας αφήσουμε τον Παράδεισο και τα διάφορα ερωτήματα περί της υπάρξεώς του στη Νατάσσα Θεοδωρίδου.

Το μπέρδεμα που έπαθες αποδεικνύει πως το σινεμά του Γούντι Άλεν χαρακτηρίζεται από μια μανιερίστικη ανακυκλωσιμότητα. Και το κακό είναι πως η πρώτη φορά είναι, σχεδόν πάντα, η καλύτερη.

Εξαιρετικός και ο «Ατσίδας». Και παραγνωρισμένος στην εποχή του. Τρέχα πείσε τους νεότευκτους φαν του «Match Point», όμως...

2:58 PM  
Blogger The iblog team said...

Μετά από αυτό το φινάλε, πέρασα την υπόλοιπη νύχτα στο νοσοκομείο με παράξενα συμπτώματα. Καθώς ο γιατρός με εξέταζε πιέζοντας την κοιλιά μου με ρώτησε:
-Τι έφαγες για βράδυ;
-Melinda φρικασέ γιατρέ. Λέτε να με πείραξε;

Τότε κατάλαβα πόση δύναμη έχει ο Σκηνοθέτης.

P.S. Vague εσείς φταίτε για εκείνη τη νύχτα στο Γενικό Κρατικό.

12:33 AM  
Blogger vague tourist said...

Πρωτίστως η πένα, iblog.

Επίσης, δεν πτοούμαι. Με έχουν ήδη κατηγορήσει για την καταστροφή ουκ ολίγων γενεών αναγνωστών.

Υ.Γ. Πολύ όμορφο blog, by the way.

8:03 PM  

Post a Comment

<< Home