Monday, February 27, 2006

Διάβαση πεζών.

Στάθηκα για λίγο πάνω στη νησίδα. Κανονικά θα είχα δύο επιλογές. Να γυρίσω πίσω, στη δεξιά πλευρά του δρόμου, για να είμαστε μαζί ή να περάσω απέναντι, πέρα από το αντίθετο ρεύμα.

Πριν προλάβω να σκεφτώ οτιδήποτε, βρισκόσουν κι εσύ δίπλα μου. Η νησίδα ήταν πάντοτε κολλημένη στη μέση της ασφάλτου. Τα φανάρια άλλαζαν απόχρωση ασταμάτητα. Σα μια απόδειξη πως ο χρόνος τρέχει. Για μένα, όμως, είχε σταματήσει. Όπως όταν κόβεται η ανάσα. Όπως όταν η καρδιά παύει να χτυπά. Όπως όταν είμαστε μαζί και μου ζητάς να σου πω...

Περνάς απέναντι ή γυρνάς πίσω;

5 Comments:

Blogger mindstripper said...

Ωχ.

(και τίποτ' άλλο)

5:58 PM  
Blogger vague tourist said...

Αχ.

(και πολλά άλλα)

:-Ρ

4:46 PM  
Blogger vatraxokoritso said...

γαμησε τα?

12:45 AM  
Blogger vague tourist said...

Άφησέ τα.

Υ.Γ. Μέχρι και αφισέτα σου λέω...

2:17 AM  
Blogger mindstripper said...

χαχα...

(Πολύ chiliκο κόμεντ αυτό - σας παραδέχομαι) ;-)

1:12 PM  

Post a Comment

<< Home