Wednesday, January 11, 2006

Here.

Εδώ και μέρες δεν είμαι σε mood για «μπλαζέ» μελαγχολία (βγάλε τη Billie Holiday από το CD, επιτέλους - άσχετο, γαμάτο το τελευταίο box της Verve που καλύπτει την περίοδο 1952 με 1959 κι ας σκούζουν για το άβολο του packaging), ο λαιμός μου δεν έχει επανέλθει στο φυσιολογικό του, οι φίλοι με δουλεύουν για την πρόσθετη «αισθαντική» βραχνάδα στη φωνή, το γέλιο μου ακούγεται σα δαιμονικό γαργάρισμα καλικάντζαρου και το φλέμα «σε διάφορες αποχρώσεις του πρασίνου» αποτελεί το απαύγασμα της tres chic κατάστασης.

Μου τη σπάει όταν δεν είμαι εντελώς καλά, εντάξει;

Φτάνει!

2 Comments:

Blogger Idάκι said...

I know (and hate) the feeling...

Περαστικά σου Τουρίστα, γρήγορα να μην θυμάσαι καν πώς είναι να είσαι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας!

12:47 PM  
Blogger vague tourist said...

Άφθαρτος. ;-)

6:08 PM  

Post a Comment

<< Home