Monday, December 12, 2005

Θαύμα. Σε δύο ρόδες.

Περίμενα, λοιπόν, για ταξί. Υπομονετικά. Τσεκάροντας διαρκώς οτιδήποτε κίτρινο σε τετράτροχο και εξασκώντας τις ανεπαρκείς μαθηματικές μου γνώσεις. Που θα πήγαινε; Δεν θα περνούσε και ένας με λιγότερους από πέντε μέσα;

Ήμουν αποφασισμένος να μην το βάλω κάτω. Είχα επάνω μου τσιγάρα, μισό σακουλάκι m&m’s με γέμιση σοκολάτα και κινητό με φορτισμένη μπαταρία. Θα την έβγαζα τη μέρα. (Έξτρα fact: μόλις είχα επιζήσει των τριών ωρών και κάτι του «King Kong»! Γερή κράση, σου λέω...)

Το βασικό στη ζωή είναι να έχεις πίστη. Και χιούμορ. Για να την τσαλαπατάς μ’ αυτό.

Σας ομιλώ για το πλέον απίστευτο συμβάν. Χωρίς φωτοστέφανα, αχτίδες φωτός από τον ουρανό, αγγελάκια κι αηδίες. Based on a true story, κανονικά: σταματά μπροστά μου μηχανάκι που οδηγεί Έλλην σκηνοθέτης, ο οποίος με ρωτά που πηγαίνω και προσφέρεται να με «πετάξει» μέχρι εκεί! Ως «αντάλλαγμα», μου ζητάει να μην του χαριστώ στην κριτική της επόμενης ταινίας του και να μη λάβω υπόψη το γεγονός ότι είναι ένας Άγιος άνθρωπος που μπορεί να υπέγραψε φρίκη «δημιουργίας».

Να πάω ν’ ανάψω κερί. Το σκέφτομαι από καιρό...

2 Comments:

Blogger nanakos said...

E,πες μας ποιός είναι και σου ορκίζομαι να τη δω τη ταινία του τρεις φορές!

Υ.Γ. Το λέω με τη βεβαιότητα ότι ο Τεό δεν οδηγεί μηχανάκι!! Χοχοχοχο

6:10 PM  
Blogger vague tourist said...

Κάτσε να σκεφτώ σε τι φουρλούκα μπορώ να σε στείλω και μετά βρίσκουμε και το σκηνοθέτη...

6:39 PM  

Post a Comment

<< Home