Monday, August 29, 2005

Music for a better living #37

Είναι η αρχή της νέας «σχολικής» σεζόν για τους bloggers. Φέτος θα ήθελα να δω λιγότερους «σαπουνοπερέ» κλώνους. Όλοι μου φαίνονται ίδιοι. Θέλω να πιστεύω πως είναι μόνο ένας κι ότι δεν πολλαπλασιάζονται όντως…

Φέτος θα ήθελα να δω λιγότερα links, ή και καθόλου, παρακαλώ. Ποτέ δεν «έπαιξα» με αυτούς τους κανόνες. Κάποτε είχα μπει στο trip. Και είδα φίλους να μη μ’ έχουν προσθέσει ή αγνώστους να με βάζουν πιο ψηλά κι από τους φίλους τους. Bollocks. Από αυτά που διαβάζεις σε ιντριγκάρει ένας άνθρωπος, από αυτή την interaction διαδικασία μαθαίνεις ποιος σου «πηγαίνει», όχι από ένα ανόητο κι αδιάφορο nickname. Προτίμησε τον τουρισμό.

Φέτος θα ήθελα να δω λιγότερα «κοριτσούδια» στο blogging - ανεξαρτήτως φύλου. Δεν αντέχω το posting και τα comments που θυμίζουν λεύκωμα θηλέων της πρώτης γυμνασίου. Έχετε γαμω-mails, μπορείτε να στείλετε γραπτό από το κινητό σας, γιατί πρέπει όλοι να γινόμαστε μάρτυρες της πιο ηλίθιας και άσκοπης επιβεβαίωσης;

Φέτος θα ήθελα να μη βλέπω καθόλου counters. Τι 10, τι 10.000; Οι πιθανότητες να μάθουμε ποιοι μας διαβάζουν είναι ανύπαρκτες. Κι ούτε πρόκειται να μας ψηφίσουν για κάτι. Θέλετε να αισθανθείτε δημοφιλείς; Κάντε μια μαλακία για να σας βάλουν στα δελτία ειδήσεων. Σκοτώστε κάποιον. Έτσι θα σας θυμούνται για καιρό.

Φέτος θα ήθελα ν’ ανακαλύψω περισσότερους ανθρώπους. Αυτό το άτιμο είδος καμουφλάρεται τόσο καλά ανάμεσα σε άλλα ανθρωποειδή... Ξέρετε, από εκείνους που αγαπάνε τον εαυτό τους, την ύπαρξή τους, όχι τη ματαιοδοξία τους.

Φέτος θα ήθελα να γκρινιάζω λιγότερο. Με τον ίδιο κυνικό τρόπο!

Sebastien Tellier - La Ritournelle

Επικό track. Ότι πρέπει για την αρχή μιας καινούριας εβδομάδας.

Καλημέρα.

Υ.Γ. Μερικές φορές είναι ωραίο να γυρνάς. Δείχνει δύναμη. Απαιτεί δύναμη, όχι λόγια. Αλλά αν βασιστείτε στις λέξεις, διαλέξτε μόνο μια: «συγγνώμη». Γιατί και οι δύο έχετε κάνει λάθη.

(The link will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

Thursday, August 25, 2005

Music for a better living #36

- Τι κάνετε εδώ;
- Τους χαρούμενους.

Superpitcher - Tomorrow

Αύριο θα είμαστε. Κάτι μου λέει...

(The link will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

Wednesday, August 24, 2005

Απόψε μπορεί και να μη βγω...

Χθες το βράδυ είδα ένα αμάξι ν’ ανεβαίνει τη Σόλωνος. Μπορεί και να είναι ένας εναλλακτικός, γρήγορος τρόπος για να φτάσεις Κολωνάκι.

Χθες το βράδυ περπάτησα μ’ έναν φίλο στην πόλη που αγαπάω, ένοιωσα το ίδιο δειλός κι αναποφάσιστος όπως συνήθως, έψαξα να βρω ζωή με το βλέμμα στα σημεία οπού δεν υπήρχε αλκοόλ, δε συγκράτησα καμία μουσική. Ούτε κατάλαβα πως πέρασε η ώρα.

Χθες το βράδυ ένας οδηγός ταξί μου έσφιξε το χέρι με εκτίμηση και μου είπε να συνεχίσω με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Περασμένες τρεις. Φώτα σβηστά. Φεγγάρι σε αντίστροφη μέτρηση. Αστέρια πουθενά. Πάλι.

Χθες το βράδυ θα ήθελα να ξεφύτρωναν από τη γη μεγάφωνα που θα φώτιζαν με τις μελωδίες τους την πόλη όλη. Μόνο με βαλς. Σε δρόμους αδειανούς, με τα κτίρια να στροβιλίζουν κρυφά από τα νυσταγμένα βλέφαρα των θνητών, σαν σε ballroom αυτοκρατορικό, άλλης εποχής.

Με το ξημέρωμα έκλεισα τα μάτια, αφού βεβαιώθηκα πως μερικά πράγματα μπορούμε να τα βλέπουμε μονάχα στον ύπνο μας. Έτσι μας βασανίζουν λιγότερο. Ξεχνάμε...

Tuesday, August 23, 2005

Skip the facts, just gimme the details.

Την πρώτη μέρα στην πλαζ φροντίστε να απλώσετε ομοιόμορφα σε ολόκληρο το σώμα σας την όποια μορφή προστατευτικής κρέμας. Την επόμενη μέρα θα μάθετε το γιατί...

Μερικές μύτες ψήνονται σχεδόν όπως και το πασχαλινό αρνάκι.

Βρείτε από νωρίς το εστιατόριο που σας καλύπτει με ποικιλία πιάτων, ποιότητα και σέρβις και πηγαίνετε εκεί σχεδόν καθημερινά. Μέχρι το τέλος των διακοπών σας οι σερβιτόροι και ο «μετρ» θα πέφτουν στα τσιμέντα, στα πλακάκια για να πατήσετε πάνω τους, θα έχετε πάρει 2-3 κιλά έξτρα σε χρόνο ρεκόρ και την τελευταία μέρα θα πέσει τόσο δάκρυ και εναγκαλισμοί που το «Κορίτσι με τα Μαύρα» θα μοιάζει με χαριτωμένη κομεντί.

Αν πάτε σε θερινό σινεμά στην επαρχία προτιμάτε πάντοτε τη δεύτερη παράσταση, εκτός κι αν θέλετε να μάθετε πόσα ringtones έχει το κάθε μούλικο στο κινητό του...

Θέλετε να σας αναγγείλουν μετά μικροφώνου και τιμών σε παραθαλάσσιο σκυλο-club; Γίνετε πρώτα εξώφυλλο στο FHM και μετά βλέπουμε.

Αν είσαι τσοκαρο-celebrity (βλέπε Μουρατίδης ή Χαραλαμπίδου) και ξέρεις από που μπαίνει ένα CD ή που βρίσκεται το play σε τουλάχιστον δύο επαγγελματικά μηχανήματα για DJ, μπορείς να κάνεις κάτι αρπαχτές 2.500 - 3.000 ευρώ τη βραδιά εις την «αθώα» επαρχία... Επαγγελματικός προσανατολισμός ξανά απ’ την αρχή;

Αν κουβαλάτε καμιά δεκαριά CD’s με compilations που είχατε γράψει «για το δρόμο» κι έχετε και κάποιες «γνωριμίες», χτυπάτε από το πουθενά ένα mini DJ set κούκλα, τα πίνετε με τους φίλους σας εκ του ασφαλούς και γλιτώνετε και την περίπτωση να αναβιώσετε αυγουστιάτικα το πατρινό καρναβάλι ή να θυμηθείτε πως χορεύεται η «Macarena».

Οι πιθανότητες να ανακαλύψει το ακροατήριο ότι μόλις έπαιξες τρελό κι ακυκλοφόρητο remix του επερχόμενου single των Depeche Mode είναι τόσες όσες το να μη σου ζητήσουν ελληνικά.

Αποσπάσματα από πραγματικούς διαλόγους:
- Θα βάλετε κάτι πιο χορευτικό απόψε; (ενώ παίζει το Steve Angello's vocal mix του «Raining Again» του Moby!)
- Αυτό δεν είναι χορευτικό;
- Κάτι πιο soft απ’ αυτό... Κάτι πιο pop..

- Να μη ζητήσω ελληνικά, βάζω στοίχημα ότι δεν παίζουν...
- Θα το κέρδιζες.

- Τίποτε άλλο να χορέψουμε;
- Αν γίνεις λίγο πιο συγκεκριμένος...
- Latin θα βάλεις καθόλου;

- Μήπως μπορείς να βάλεις κάτι για να κλάψω; Έναν Χατζηγιάννη;

- Εσύ δεν είσαι που...

Στις καλοκαιρινές διακοπές οι πιθανότητες να έχει μετακομίσει η Ibiza κάτω ή δίπλα από το υπνοδωμάτιό σας είναι μεγαλύτερες από το να ακούσετε Παπαρίζου!

Εάν έχετε σκοπό να ανεβείτε για βόλτα (και ψητά της ώρας...) σε ορεινό χωριό, μην πάτε με το μαγιουδάκι και τη σαγιονάρα γιατί θα το αναζητάτε το καυσόξυλο - εσχάτως και αδίκως.

Προτού ανεβείτε σε super wow φουσκωτό με δύο μηχανές κτήνη (και μάθετε αναλυτικά πόσα καίει και άλλες άχρηστες λεπτομέρειες), βεβαιωθείτε πως το αίμα που στάζει παντού δεν είναι δικό σας, καθώς και το πλέον βασικό: αυτός που το κουμαντάρει γνωρίζει ότι βρίσκεται σε σκάφος θαλάσσης ή το είχε απωθημένο να επιδοθεί στις χαμηλές πτήσεις;

Πανσέληνος δίπλα στη θάλασσα, περασμένες τέσσερις το πρωί. Τελεία.

Το καλοκαίρι ο Έλληνας θέλει γλέντι. Τι γιορτές κρασιού, τι σαρδέλας, τι φασολιών... Μεγάλο πανηγύρι. Εάν, δε, παίζει και κατάσταση με λαχνούς, μπορεί από το πουθενά να γυρίσεις στην Αθήνα με home cinema ή ζωντανή γίδα (ναι, το συμπαθές τετράποδο)!

Μακριά: α) από ανθρώπους που παίζουν «ρακέτες» με σανίδα
β) από κανάτες με νερό όταν πάτε για ουζάκι με μεγάλη παρέα
γ) από μη εμφιαλωμένα ποτά - και δη πουτσο-tails

Αν ο DJ είναι μπρατσαράς, νταβραντισμένος, φοράει καρα-κολλητό και φωτεινότατο σιέλ φανελάκι και μέσα σε τριάντα λεπτά έχει βάλει δύο φορές ABBA πρέπει να σας μπαίνουν «ύποπτες» ιδέες;

Το WIRED είναι, με συντριπτικά ποσοστά, το λιγότερο δημοφιλές περιοδικό για την παραλία. Κοινώς, το διαβάζεις με την ησυχία σου.

Γυρίζοντας στην Αθήνα παρατηρείς ξανά την απουσία των αστεριών. Κι αυτό σε λυπεί. Ίσως περισσότερο από οτιδήποτε άλλο σκέφτεται ένας φυσιολογικός άνθρωπος. Αλλά εσύ δεν είσαι ένας φυσιολογικός άνθρωπος. Εδώ γεννήθηκες. Εδώ ζεις. Εδώ έμαθες ν’ αγαπάς. Εδώ είσαι ασφαλής. Και καταραμένος. Όλα τ’ άλλα είναι μονάχα... διακοπές.

Sunday, August 07, 2005

Go by the rules.

Στις διακοπές με παρέα υπάρχει πάντα:

Εκείνος που όλη μέρα δε ζητά τίποτε παραπάνω από την απόλυτη αποχαύνωση στην παραλία.
Εκείνος που δε θα θέλει να το κουνήσει από την αγαπημένη του παραλία ΠΟΤΕ.
Εκείνος που θα ανεβοκατεβεί τον όποιο γκρεμό ή τα 3.000 σκαλοπατάκια γιατί πρέπει να πάει εκεί που του είπαν ότι δεν πατάει ψυχή κι η θάλασσα «γαμάει».
Εκείνος που έχει βάλει σκοπό της ζωής του να γίνει το συνώνυμο της πίσσας.
Εκείνος που δεν ξεκολλάει από τα βιβλία του.
Εκείνος που ούτε η χειρουργική επέμβαση δεν ήταν ικανή να τον χωρίσει από το κινητό του.
Εκείνος που θέλει να παίζει διαρκώς (ρακέτες, τάβλι, επιτραπέζια, χαρτιά, κρυφτό, με τα νεύρα σας κτλ).
Εκείνος που δεν σταματά να πίνει παρά μονάχα όταν θα κλείσει τα μάτια (από νύστα, όχι από πρόθεση).
Εκείνος που δεν πρόκειται να φάει ποτέ γιατί κάνει δίαιτα.
Εκείνος που δεν πρόκειται να φάει συγκεκριμένα πράγματα επειδή νηστεύει.
Εκείνος που θα προτιμήσει να «φάει» τη θέα από αυτό που θα του σερβίρουν - και θα πει κι ευχαριστώ στο τέλος.
Εκείνος που θα έχει αδειάσει ολόκληρο ψυγείο ενώ όλοι οι άλλοι κοιμόντουσαν.
Εκείνος που παίρνει τα πράγματά σου δανεικά και... τρέχα βρες που τα παράτησε σε ακτίνα χιλιομέτρων μετά.
Εκείνος που μπορεί να ζήσει και σε μέρος χωρίς ένα στοιχειώδες ντους (περιβαλλόμενο από τέσσερις τοίχους) ή μια κανονική λεκάνη.
Εκείνος που, ακόμη και στο τελευταίο κατσάβραχο αυτής της χώρας, θα χρειάζεται τρεις ώρες για να ετοιμαστεί για τη βραδινή έξοδο.
Εκείνος που θα θέλει να πάει στο μπαρ που κλείνει τελευταίο.
Εκείνος που θα νυστάζει από τις έντεκα το βράδυ.
Εκείνος που θα ψάχνει να βρει τηλεόραση για να μη χάσει τον αγώνα, το ράλι ή... το τρέχα γύρευε των γηπέδων.
Εκείνος που θα «γκομενίζει» και στ’ αρχίδια του οι υπόλοιποι.
Εκείνος που θα οδηγεί και όλοι οι άλλοι θα κρέμονται... από το τιμόνι του.
Εκείνος που θα κάθεται μονάχα στο κάθισμα του συνοδηγού.
Εκείνος που θα τρώει τη στάχτη του άλλου στα μούτρα (βλέπε πλαζ ή αμάξι με δυνατό αέρα).
Εκείνος που δε θα μπορεί να αναπνεύσει κοντά σε καπνιστή.
Εκείνος που θα μπει ακόμη και σε καρυδότσουφλο για να πάει εκεί που θέλει.
Εκείνος που θα κρατάει το στομάχι του στο χείλος των δοντιών του με το παραμικρό κούνημα πάνω σε πλεούμενο.
Εκείνος που θα περνάει τις μαύρες του και όποτε του καρφώσει θα «αγνοείται» σε μακρινές, μοναχικές βόλτες.
Εκείνος που θα γκρινιάζει για το παραμικρό σε σχέση με το δωμάτιό του (ακόμη χειρότερα όταν το μοιράζεται).
Εκείνος που ροχαλίζει το βράδυ και δεν αφήνει όλους τους υπόλοιπους (που ροχαλίζουν επίσης...) να κοιμηθούν.
Εκείνος που θέλει ν’ ακούσει ΑΛΛΗ μουσική.
Εκείνος που θα τσακώνεται συνέχεια με το έτερον ήμισυ.
Εκείνος που δεν θα ψηφίσει ποτέ για να βγει μια απόφαση, ειδικά όταν το αποτέλεσμα των δύο «μαχόμενων» ομάδων είναι ισόπαλο.
Εκείνος που θα θέλει να περάσει μια εβδομάδα με τα λεφτά που άλλος ξοδεύει σε μια μέρα.
Εκείνος που θέλει να περάσει «χλίδα» γιατί είναι... καλοκαιρινές διακοπές, ρε γαμώτο.
Εκείνος που δε θέλει να τελειώσουν ποτέ αυτές οι διακοπές.
Εκείνος που κλαίει την ώρα και τη στιγμή.

Και μονάχα ένας πιο παράξενος από όλους τους άνωθεν μαζί: ΕΣΥ

Υ.Γ. Τώρα μπορείς κι εσύ! Μεγάλωσε αυτή τη λίστα με αγαπημένα σου κρούσματα/παθήματα από καλοκαιρινές διακοπές. Ζήσε ξανά τις καλύτερες στιγμές που σου χάρισαν οι φίλοι σου και μοιράσου τη φρίκη μαζί μας! :-)

Life on Mars*.

Υπάρχει ζωή μετά... το μήνα Ιούλιο;

Εδώ και καιρό πλήττω απόλυτα. Βαριέμαι και να γράφω. Στη δουλειά έχει πέσει λουκέτο. Και στο μυαλό μαζί. Αδύνατη η συνεργασία μεταξύ «μας».

Βγαίνω έξω και κάνω συνέχεια τα ίδια. Στα ίδια μέρη. Αποφεύγοντας διακριτικά την κάθοδο στην παραλία. Διστάζω να παρασυρθώ σε προτάσεις δήθεν «απόδρασης», σε μέρη όπου θα κάνω... τα ίδια και τα ίδια κάθε μέρα, με ένα χρωματάκι ηλιοκαμένου παραπάνω, εν τέλει. Η μαζικότητα του θέματος «διακοπές» μου φέρνει κρύο ιδρώτα. Αληθινές σκηνές τρόμου.

Στις ελεύθερες ώρες που βαριέμαι να κάνω το παραμικρό, κοιτάζω τα ράφια και ψάχνω να βρω μια ταινία για να περάσει κανά δίωρο. Πάει το χέρι σε μερικές που δεν έχω δει ακόμη, αλλά γρήγορα αλλάζω γνώμη και καταλήγω σε κάτι παλιότερο. Όχι απαραίτητα αγαπημένο. Απλά, κοντράρομαι με το παρελθόν και δοκιμάζω τις αναμνήσεις μου από «παλαιωμένα» καρέ του μυαλού. Όπως έλεγαν και σ’ εκείνη την ταινία:

"The movie never changes - it can't change. But every time you see it, it seems to be different because you're different - you notice different things."

Τρομακτική εμπειρία. Το να νοιώθεις να καταρρέουν όλα κάτω από τα πόδια σου. Ήρωες, σεκάνς, ατάκες, πρόσωπα, φετίχ, όλα αυτά τα κλασικά στιγμιότυπά «σου» από τη μεγάλη οθόνη. Είναι σα να μην αναγνωρίζεις τον ίδιο σου τον εαυτό πια!

Νομίζω πως ήρθε η ώρα να ξαναδώ τις «Διακοπές του κυρίου Ιλό»...

* και άλλες κινηματογραφικές ανησυχίες

Friday, August 05, 2005

Music for a better living #35

Τραγούδια για φίλους. Για αγαπημένα πρόσωπα. Για πράγματα που θα έπρεπε να φροντίζετε. Με στοργή. Πιο προσεκτικά κι από τον ίδιο σας τον εαυτό.

Deep Dish - In Love with a Friend

Trembling Blue Stars - If I Handle You with Care

Νομίζω πως θα ήθελα να ερωτευτώ. Θυμάμαι πως γίνεται. Αλλά δεν ξέρω πως...

Μάλλον φταίει η μουσική.

Ας πιστέψω στα τραγούδια, λοιπόν;

(The links will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

Monday, August 01, 2005

Music for a better living #34

Μπορεί να τους μάθατε από διαφημιστικά σποτάκια (από βενζινάδικα μέχρι τον Κλούνεϊ να τρώει πόρτα), αλλά οι Boozoo Bajou δεν είναι καθόλου... μπάζο! Το νέο τους album, «Dust My Broom», κυκλοφορεί στις 23 Αυγούστου και εγγυάται τον καλύτερο επίλογο γι’ αυτό το καλοκαίρι. Υγρό, μυστηριώδες, βρώμικο, βγαλμένο από τους βάλτους θαρρείς, με περισσότερες αποχρώσεις «μαύρου» (όπως θες μετέφρασέ το αυτό) αυτή τη φορά, σε κάνει να αισθάνεσαι πως υπάρχουν μέρη για τα οποία πάντοτε θα είσαι ένας ξένος...

Boozoo Bajou - Keep Going

Συνέχισε. Θα μάθεις.

(The link will expire in 7 days and will be available for a limited number of downloads.)

Link-ιά μουσικόφιλη κι αφιερωμένη.

WhiteCarInGermany, θες εξώφυλλα δίσκων; Αυτό το link θα σε γονατίσει! :-Ρ

Δεν ξέρω ποιο είναι το πιο «αγαπημένο». Αλλά εκείνο του «Music for Mixed Emotions» έχει κάτι το... αλλότριο. Τι σκέρτσο!

Κι επειδή με προκάλεσες (έστω κι αν το ήξερα το site) πάρε κι αυτό το κιτσο-έπος! Προσωπική προτίμηση, το «I Dig Chicks». Ποίημα.

Μου τη σπάει! #4

Το «Bucky Done Gun» της Μ.Ι.Α.

Κάθε φορά που το ακούω αισθάνομαι τ’ αρχίδια μου να γίνονται αερόστατο! Εκείνη η «καραμούζα» στην αρχή. Το άναρθρο των «στίχων». Η στριγκλιά - φωνή της «αοιδού»...

Αλλά, ξέρω... Είμαι άπιστος. Και ο Θεός με τιμωρεί.