Sunday, June 12, 2005

Όμορφα ήταν στο club εχθές...

Αρχικά, κάποιες λεπτομέρειες δεν έδεναν και πολύ. Η ασφάλεια στο χώρο ήταν κοστουμαρισμένη και σε έκανε να αισθάνεσαι πως δεν πας σε συναυλία αλλά σε πολιτικό συνέδριο. Οι ερωτήσεις τους μερικές φορές ξεπερνούσαν τα όρια του γραφικού («έχετε κάμερα ή φωτογραφική μαζί σας;» στην εποχή όπου η πλειοψηφία του κοινού διαθέτει κινητά τηλέφωνα που μόνο καφέ δεν ψήνουν;), άλλοι άνοιγαν να μυρίσουν το περιεχόμενο μικρών μπουκαλιών νερού (μέσα όμως μπορούσες να αγοράσεις τη βότκα - χορηγό), μόνο στην ανίχνευση «μπάφου» δεν ήταν καλά εκπαιδευμένοι (διότι εντός του «αγωνιστικού χώρου» δεν ευωδίασε μονάχα το γρασίδι που πατούσαμε...).

Το DJ set δεν το βρήκα δελεαστικό, έστω κι αν έπαιζαν οι Bent όταν καταφθάσαμε. Και, δυστυχώς, ακόμη και το live των Chemical Brothers μου έδωσε την εντύπωση πως βρίσκομαι σε λάθος χώρο. Καλό το video art, αλλά ο ήχος ήταν σα να έβαζα CD στο σπίτι μου. Οι τύποι θα μπορούσαν να είχαν πατήσει ένα κουμπί και να χοροπηδάνε για 1 ½ ώρα στη σκηνή χωρίς να ζορίζονται για το παραμικρό. Και το περιβάλλον δεν ενέπνεε τόσο για οπτικοακουστικό «τριπάρισμα». Απλά, έπεσε αρκετός χορός για μια ώρα κι ύστερα... μια ορθοστασία. Στο φινάλε, μέγα μέρος της απογοήτευσης το χρεώνω στο κοινό, ένα μάτσο ψοφίμια (ή μαστουρωμένοι) που αδιαφορούσαν για το χειροκρότημα και για το αν θα υπάρξει encore ή όχι.

Ακολούθησε ο Dave Clarke με το δικό του set, παρέμειναν κάτι «κατεστραμμένοι», εγώ είχα αρχίσει να παθαίνω μια κάποια σύγχυση, συναυλία ήταν τούτο ή μετακόμισε παραλιακό club στα... Ολυμπιακά προπονητήρια baseball(!); Οπισθοχώρησα διακριτικά όταν συνειδητοποίησα πως από μόνος μου ανεβάζω το μέσο όρο ηλικίας των θεατών μπροστά στη σκηνή, καπνίζοντας με μπλαζέ ύφος τα βρετανικά μου τσιγάρα (και ουχί το τρελό «χόρτο»). Στην έξοδο έναν πιτσιρικά τον έσερναν... Και είχε κι αυτή τη γαμοκίνηση του σαββατόβραδου στη Βουλιαγμένης.

Που πάμε μετά; Kraftwerk; Four Tet; Duran Duran;

4 Comments:

Blogger noheathen said...

aphex twin, four tet, kid 606 φυσικά (να μην ήταν και τα φλωράκια οι Le Tigre στη μέση, τι καλά που θα ΄ταν)

5:29 PM  
Blogger spyros said...

To ejekt ήταν μάυρο χάλι.
Επειδή 'έζησα εκ των έσω' την backstage παραγωγή, έχω να πω ότι τέτοια ανοργανωσιά δεν την περίμενα. Άσχετοι ηχολήπτες, άσχετος ο υπέυθυνος προβολών (δεν ήξερε να ούτε πως αλλάζει το pal και το NTSC σύστημα στο μίκτη εικόνας, ας μη μιλήσω για τις οθόνες-χαρταετούς). Τουλάχιστον είδανε τα ματάκια μας το video-art των chemicals και βάλαμε λίγο βούτυρο στο ψωμάκι.
Περιμένουμε εναγωνίως την Ημέρα της μουσικής.(τουλάχιστον ο Perot και η παρέα του ξέρουν να στήνουν συναυλίες), Kraftwerk και Aphex Twin.

11:53 AM  
Blogger De(e)lumina said...

Εγώ πάντως ψηφίζω duran duran, έτσι για τη νοσταλγία της εφηβείας με αφίσες του Simon στον τοίχο...
Κρίμα, δε θα είμαι στην Αθήνα όταν έρχονται.

12:50 PM  
Blogger schottkey said...

Οι Chemical Brothers έχουν καταντήσει πιο mainstream κι από τον Moby, τι κρίμα. Όλοι Krftwrk αύριο-αν και το synch φέτος είναι numero uno.

4:20 PM  

Post a Comment

<< Home