Tuesday, June 07, 2005

Καλό ταξίδι.

Ο Β. είναι μανιακός με το σινεμά και τον Κιούμπρικ. Πιτσιρικάς. Κολλημένος. Παθιασμένος. Αντιρρησίας. Μάχιμος στις απόψεις του. Εξαιτίας μου έγινε μέλος μιας μεγάλης παρέας με τις ίδιες αγάπες. Κι ένα σωρό μίση. Έτσι είναι το σινεμά...

Σήμερα βρήκα ένα μήνυμα από τον πατέρα του:

Eimai o pateras tou V. kai psaxno tin parea tou apo to cinema. O V. efige apo konta mas proxthes meta apo mia epiploki tis astheneias tou stin Germania. An thelete na epikoinonisete mazi mou…

Ο Β. είχε καρκίνο. Το πάλευε καιρό τώρα. Όλο ταξίδια και θεραπείες στο εξωτερικό. Είχε πάει και στην έκθεση για τον Κιούμπρικ στο Βερολίνο, μας τα’ λεγε γεμάτος χαρά...

Που να το φανταστείς ότι έτσι εύκολα φεύγει μια ψυχή ολοζώντανη; Στα 17 του ήταν το παιδί.

Πήρα να συλλυπηθώ και μ’ έπιασαν τα κλάματα στο τηλέφωνο. Ο πατέρας του με ευχαρίστησε για ότι είχα κάνει για εκείνον, όσο ζούσε. Για την παρέα που είχαμε φτιάξει, για το πόσο μεγάλη σημασία είχε το να «χάνεται» μέσα από τον κινηματογράφο, το μόνο πράγμα που συνέχιζε να απολαμβάνει ακόμη και στις χειρότερες ώρες της ασθένειάς του. Δεν ήξερα τι να πω.

Φαντάζομαι πως στο τέλος θα σκεφτόταν το φινάλε του «2001». Και ίσως να έβγαλε την άκρη. Να κατάλαβε τι διάολο γίνεται. Για να συνεχίσει το ταξίδι του πέρα από το υποχρεωτικό τέλος του σελιλόιντ...

8 Comments:

Blogger Estarian said...

:( 17??????? :( :(

10:49 AM  
Blogger Nick said...

I'm sorry about your friend Vague.

Hope you feel better soon.

2:18 PM  
Blogger Laughing Sheep88 said...

vague, ελπίζω όλο αυτό που σου προκάλεσε η ιστορία αυτή να μπόρεσες να το "βγάλεις" και με ένα πιο προσωπικό τρόπο... σε έναν άνθρωπο δηλαδή που μπορεί να σε αγγίξει, να βλέπεις τα μάτια του... anyway, my deepest sympathy - δυστυχως shit happens

2:26 PM  
Blogger Laughing Sheep88 said...

...και κάτι τελευταίο - συγγνώμη που ανακατεύομαι, δεν έχω δικαίωμα... αλλά καλύτερα μην έχεις επαφές με τον πατέρα του φίλου σου - σου μιλάω εκ πείρας, η επικοινωνία σας θα έχει αποτέλεσμα να πονάει περισσότερο... κόψε λάσπη, θα τον "βοηθήσεις"περισσότερο

2:28 PM  
Blogger vague tourist said...

Ναι, δεν τα είχε κλείσει τα 17. Η διάγνωση είχε γίνει από το 2000. Τόσα χρόνια ζούσε με αυτό τον κίνδυνο, να πεθάνει. Και δεν έδειχνε να το βάζει κάτω. Τον χάναμε κατά καιρούς με τις θεραπείες, αλλά όποτε επέστρεφε, ήταν μια χαρά. Τουλάχιστον αυτή την εικόνα είχα εγώ...

πρόβατο, δε μ’ αρέσουν οι «παλιοκηδείες», ούτε ζορίζω τους ανθρώπους σε τέτοιο επίπεδο. Απλά, ο πατέρας από μόνος του έστειλε μήνυμα (μέσω messenger) αναζητώντας όλη την παρέα. Και η επαφή που σκοπεύουμε να κρατήσουμε, έστω και για τους τύπους, αφορά σε όλη την παρέα (ενός forum, για την ακρίβεια). Θεωρώ πως θα είχε νόημα να καταλάβει ή να δει η οικογένειά του πως ο Β. ήταν ένα μέλος που παρά το νεαρό της ηλικίας του είχε ενταχθεί σε αυτήν με αξιώσεις.

Έχω σοκαριστεί. Πριν από λίγες μέρες μας έγραφε πως θα πάει να δει το «Star Wars» στο Βερολίνο, για να μας πει γνώμη... Διάβαζα τα posts που έκανε από το νοσοκομείο και ποτέ δεν πήγαινε το μυαλό μου...

Ευχαριστώ για τα comments. Και για όσους μπορεί να μπέρδεψαν το όλο post με τις φανταστικές ιστορίες (με τα αρχιγράμματα) που είχαν διαβάσει από αυτή τη σελίδα στο παρελθόν, όχι, αυτό εδώ συνέβη στ’ αλήθεια. Η ζωή έχει μεγαλύτερη φαντασία. Ακόμη και σε τέτοιες ηλικίες.

3:55 PM  
Blogger archive said...

Αλλο ενα αστερι στον ουρανο...

9:01 PM  
Blogger John Papadopoulos said...

...μια ανεμώνη και την θλίψη μου σου αφήνω. Χαμογέλα! Η ζωή είναι...

12:10 PM  
Blogger discolata said...

καλό του ταξίδι...

θα ήθελα πολύ να τον είχα γνωρίσει...τέτοιο "ύψος" είναι σπάνιο. όχι σε δεκαεφτάχρονο, σε άνθρωπο γενικά.

φιλί πένθιμο και χαμογελαστό μαζί

11:30 AM  

Post a Comment

<< Home