Sunday, May 01, 2005

Τι εκόμισα από το φετινό Πάσχα.

Η Στέλλα Μπεζαντάκου πρέπει να ψέλνει καλύτερα από τον Χριστόδουλο.

Ο αλκοολισμός είναι το καλύτερο γιατρικό για τη νύχτα της Ανάστασης.

Αν η ανάσταση συνέβη στ’ αλήθεια, εγώ είμαι το τελευταίο μεγάλο pop icon της Ελλάδας.

Όταν στέλνεις μηνύματα με - γεια σου - ευχές μαθαίνεις πως κάποιοι αλήτες φίλοι σου την έκαναν για εξωτερικό χωρίς να σου το πουν ή ότι κάποιοι άλλοι δεν πρέπει να είναι φίλοι σου.

Η πείνα που ζω την Κυριακή του Πάσχα είναι αδυσώπητη.

Οι βασικές αρχές μου παραμένουν αναλλοίωτες...

Η σύσταση του Easter Pizza Club είναι γεγονός! Όσοι πιστοί προσέλθετε και δηλώστε συμμετοχή για του χρόνου.

Το πνεύμα της εργατικής πρωτομαγιάς βάφτηκε με αίμα... αρνιού.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι θα επιστρέψουν στα blog τους την Τρίτη το πρωί.

Υ.Γ. Έξω οι βλάχοι από την Αθήνα!

2 Comments:

Blogger noheathen said...

λευτεριά στα αγωνιζόμενα αρνια!

7:28 PM  
Blogger discolata said...

Σε νιώθω...
Κι εγώ τα μαρτύρια του Χριστού εκτός σταυρού ζούσα κάθε χρόνο απο πιτσιρίκα.
Παιδικά τραύματα. Με το ζόρι κατάποση μαγειρίτσας, φαντάζεσαι;
Ήταν επόμενο να μισήσω το Πάσχα. Σταδιακά και αμετάκλητα.

Φέτος είπα να κάνω εμπάργκο στα πάντα που το θυμίζουν ή το πλαισιώνουν. Σε λαμπάδες, κουνελάκια, αρνιά, γεύματα οικογενειακής έπίδειξης σύσσωμης της τάπεργουερ, εκκλησίας και βεγγαλικών.
Έμεινα σε μια πόλη άδεια σχεδόν, σα να ήταν Αϋγουστος.
Την έβγαλα με φίλους που μοιράζονται μαζί μου την ίδια αλλεργία, με γαριδομακαρονάδες και τζανκ και πολύ πολύ αλκοόλ.

Και επειδή είμαι τελικά εκ φύσεως αλλά και εκ πεποιθήσεως φιρουλί φιρουλό, ξυπνάω σήμερα στραβωμένη το πρωί και διαπιστώνω, οτι νιώθω οτι κάτι "έχασα".

Το μοναδικό πράγμα που με κρατούσε σώα πιτσιρίκα αυτές τις μέρες: το τσούγκρισμα των αυγών.

Έτσι για το γαμώτο λοιπόν πάω να πάρω μερικά αυγά και να αρχίσω να τα βαράω μεταξύ τους.
Ένας ψυχολόγος θα έλεγε οτι γιατρεύτηκα.

φιλί

10:39 AM  

Post a Comment

<< Home