Saturday, April 09, 2005

Σε βλέπω.

Περπατούσα προς τη δουλειά χθες το μεσημέρι και κάπου στην Κοραή με προσέγγισε θηλυκή παρουσία η οποία με χαιρέτησε στον ενικό, χρησιμοποιώντας μάλιστα και το όνομά μου. Τόσο μεγάλη οικειότητα... Είναι μια από εκείνες τις στιγμές που αισθάνεσαι λίγο μαλάκας και παρατηρώντας το πρόσωπο κάνεις ένα εξωφρενικά βιαστικό τσεκάρισμα των προσωπικών σου data, πριν γίνεις ρεζίλι επειδή δεν ανταποκρίθηκες με τον ίδιο τρόπο. Είχα την υποψία, όμως, και τη ρώτησα αν γνωριζόμασταν από παλιά. Φυσικά, όχι. Η απάντηση ήταν προφανής: «... αλλά σε βλέπω.»

Λίγο αργότερα, καθώς περπατούσα μέχρι το Κολωνάκι, θυμήθηκα το αγαπημένο «χόμπι» του yk, να ακούει άθελά του τις συζητήσεις των ανθρώπων που περπατάνε ή στέκονται δίπλα του και με αυτή τη σκέψη τέντωσα τ’ αφτιά μου. Αλλά το μόνο που συγκράτησα ήταν τα συνήθη «αυτός δεν είναι ο τύπος... μπλα μπλα μπλα;». Αποκαρδιωτικό, από μια άποψη. Μαζί με όλα τα σχετικά σκουντήματα και τις ερευνητικές ματιές προς τη μεριά μου για να σιγουρευτούν.

Γιατί η όποια δημόσια έκθεση ενός προσώπου του δίνει αυτομάτως αλλόκοτες διαστάσεις, λες και πρόκειται για τον... άνθρωπο που έπεσε στη Γη; Μήπως μερικές φορές αυτά τα εξονυχιστικά παρατηρητικά βλέμματα επάνω σου αγγίζουν τα όρια του stalking; Που σταματά το κολακευτικό της υπόθεσης και πότε πρέπει να τρομάζεις; Γιατί οτιδήποτε media-κό μεταφράζεται και σε ηδονοβλεπτικό, τουλάχιστον στην Ελλάδα;

Είχατε ποτέ τη «χαρά» να εμφανιστείτε - ακόμη και κατά λάθος - σε δημοσιευμένη φωτογραφία ή σε τηλεοπτικό ρεπορτάζ, ώστε να ανακαλύψετε πόσοι σας ξετρύπωσαν για να σας πουν με περίσσια ικανοποίηση ότι... σας είδαν;

Που είναι η σακούλα;

14 Comments:

Blogger discolata said...

Έλα τώρα που αυτή η δημόσια έκθεση δεν σου αρέσει....
Give me a break honey bunny....

φιλί

2:45 AM  
Blogger Φωνή απ'τα ξάρτια said...

Αν λέγατε τουλάχιστον για κάποια άλλη περιοχή... η μέθοδος και ο αριθμός των κρουσμάτων ίσως και να άξιζε να θορυβηθείτε. Αλλά από πλατεία Εξαρχείων μέχρι Κολωνοπαλουκοκαγκελάκι το παιχνίδι της αναγνωρισιμότητας είναι αυτό που κυριαρχεί. Κι αν δε διαθέτεις την "επωνυμία", δανείζεσαι κάποια απ'τις σακούλες που κουβαλάς. (Αν καταφύγετε σ'αυτές, να το έχετε υπ'όψιν σας. Εκτός πια κι αν ακούσετε κανένα καλό ανέκδοτο...)
Πάντως, αν σας παρηγορεί, παίζεται κι ένα άλλο "κυνήγι θησαυρού" σ'αυτές τις περιοχές τις καθημερινές, κάπου μεταξύ 14:00 - 18:00.

Signed,
Fatsa volat

1:03 PM  
Blogger Blogarismenh said...

εεε...καλά είπαμε...μην μας λες τώρα οτι δεν σου αρέσει και καθόλου!!! Καλά σου λέει και η Discolata .

3:29 PM  
Blogger dystropoppygus said...

Τι να πω τώρα με τέτοιες "προλαλήσασες" (ουάου, ΕΦΕΕ τουλάχιστον μου κάνει αυτό). Πάντως ρε μπαγάσα τουρίστα, το'χεις: όλα τα (καλά) κορίτσια σε παρακολουθούν και σε σχολιάζουν. Ζηλεύωωωωω...

Λοιπόν κορίτσια, αν και συμφωνώ με το ύφος σας και θα έγραφα τα ίδια, είμαι υποχρεωμένος να βεβαιώσω ότι αλήθεια λέει ο σταρ μας εδώ: ΔΕΝ αισθάνεται άνετα με τη δημοσιότητα αυτού του είδους. Μιλάμε για σεμνό και σοβαρό επαγγελματία, όχι κανένα καβαλημένο.

[Να μου βρεις τη Ζαζί, ακούς; Αλλιώς σταματάω τα πι-αρ.]

6:14 PM  
Blogger vague tourist said...

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την υπεράσπιση για τα καλά της λόγια. :-Ρ

Επίσης, έξω απ’ το χορό πολλά λέγονται, κορίτσια...

Υ.Γ. Οι ανασκαφές συνεχίζονται!

11:35 PM  
Blogger Kalomoira said...

sorry, έχω χάσει επεισόδια, who are you and why are people looking at you?

2:43 AM  
Blogger De(e)lumina said...

A... για να σας πω κύριε dystrop, για αφήστε αυτά τα δήθεν δικηγορίστικα και υπερασπιστικά, γιατί - τί; - εμείς κλέφτες θα γίνουμε στην τελική??

Πάντως, αν και είμαι σίγουρη οτι όσα λες είναι ειλικρινή, αναρωτιέμαι - εγώ, πχ, που δε σε ήξερα ΚΑΘΟΛΟΥ απο τη δουλειά σου, δεν ήσουν για 'μενα τίποτε παραπάνω από ένας blogger με ωραίο στυλάκι, δε σε 'πείραξε' καθόλου?

Έχω την αίσθηση οτι όλοι όσοι έχουμε επιλέξει να κάνουμε κάτι που μας εκθέτει σε πολύ κόσμο, όσο κι αν αυτή η αναγνωρισιμότητα μας κάνει να νιώθουμε self conscious at times, ε, σε ένα βαθμό (φαντάζομαι) τη γουστάρουμε κιόλα... έστω και λίγο... Νο?

[PS: H λαλήσασα ουδεμία σχέση έχει με celebrity as such όπως ο τουρίστας, αλλά... εκτίθεται μαζικά, όπως και να το κάνουμε!]

1:04 PM  
Blogger vague tourist said...

Λοιπόν, για να πάμε σε πιο προφανή παραδείγματα, αφαιρώντας την όποια σύνδεση με το συγκεκριμένο πρόσωπο (μου). Κρατάμε μονάχα το στοιχείο του ότι ο όποιος «εγώ» είναι ένας celebrity.

Στην περίπτωσή μου: βγαίνω μια βόλτα, καταλήγω κάπου για φαγητό ή ποτό. Εάν γίνω αντιληπτός από ανθρώπους που με γνωρίζουν φατσικά (και μόνο), όλο το βράδυ θα ρίχνουν ματιές επάνω μου. Όχι εκείνες που σε φλερτάρουν. Εκείνες που σχεδόν σε κατασκοπεύουν. Το παραμικρό πράγμα που θα κάνω, από το πως κάθομαι, τι πίνω, πως καπνίζω, πως σε προσεγγίζω καθώς μιλάμε, πόσο δυνατά γελάω, τι έφαγα, αν το σώμα μου κινείται στο ρυθμό της μουσικής ή ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ κάνω, περνά κάτω από ένα μικροσκόπιο που σκιαγραφεί τη συμπεριφορά μου. Όλες αυτές οι πληροφορίες θα περάσουν μέσα από πολλά στόματα, επίσης. Και αυτό το συμβάν υποτίθεται πως θα έχει δώσει στον «θεατή» μια διάσταση του προφίλ μου, σε συνδυασμό με μια ελαφρά «διαστρεβλωμένη» ιδέα που ήδη είχε από μένα ως παρουσία τηλεοπτική ή κειμενογραφικά (άνθρωπος που με ξέρει χρόνια τώρα δήλωσε τα εξής όταν ανακάλυψε την ταυτότητα του αγαπητού σας «τουρίστα»: Μαλάκα μου χρειάζεσαι ψυχανάλυση. Έχω διαβάσει όλα τα κείμενά σου στο Blog και δεν έχουν καμία σχέση με την εικόνα που έχω για σένα. Ή είσαι σχιζοφρενής ή προβάλλεις λάθος πλευρά της προσωπικότητάς σου!). Χρειάζεται να πω περισσότερα; Ταυτόχρονα, εγώ θα πρέπει να κάνω τον αδιάφορο, τη στιγμή που υποσυνείδητα θα είμαι σίγουρος πως κάποιοι με κοιτάζουν όχι σαν κάτι κοινό ή θνητό (ένας Θεός ξέρει γιατί...). Στο φινάλε, εγώ κινδυνεύω να μην είμαι ο εαυτός μου δίπλα στους φίλους μου ή να μου προκύψει μανία καταδίωξης (τραβηγμένα ελαφρώς, ουχί απολύτως αποφευκτά, όμως).

Στην περίπτωσή σου: κανείς δεν θα «σκοτωθεί» να παρατηρεί εσένα, αν δεν του λες κάτι φατσικά (και πάλι). Στην «καλύτερη» περίπτωση, το φιλοθεάμον κοινό θα στήνει σενάρια γύρω από το πρόσωπό σου, εάν «τα έχουμε». Διαφορετικά, θα αδιαφορήσει ή θα αναρωτηθεί... what have you done to deserve my company, κατά κάποιο τρόπο.

Τώρα, ξεχνάς την ασημαντότητα του δικού μου προσώπου και πολλαπλασιάζεις με χίλια (και βάλε) τον προβληματισμό ενός αληθινού media celebrity που τα μυαλά του βρίσκονται ακόμη στη θέση τους. Βρίσκεται σε δημόσια θέα. Αλλά έχει βγει σαν άνθρωπος να διασκεδάσει. Τίποτε παραπάνω. Εδώ τα μεγέθη κάνουν την εικόνα ανυπόφορη, αν όχι τρομακτική.

Υ.Γ. Όχι, δεν τα έχω συνηθίσει όλα αυτά. Κυρίως γιατί την τηλεόραση δεν την επέλεξα εγώ. Συνέβη. Και πήρε κάποιες διαστάσεις. Ως επακόλουθο, μερικές αντιδράσεις κόσμου με ξενίζουν πάρα πολύ. Είναι κολακευτικό να σε ξέρουν για τη δουλειά σου. Όλα τα υπόλοιπα δεν είναι. Ειλικρινά.

3:18 PM  
Blogger andrea zax said...

Είναι απίστευτο το πόσο είναι εθισμένοι οι Έλληνες στο celebrity watching. Είμαστε κουτσομπόλες του κερατά. Τελεία. Προχτές στο λεωφορείο, εκεί που καθόμουν αμέριμνη, άκουσα την κολλητή μου να σκούζει με θαυμασμό: Η Εύη Δρούτσα, η Εύη Δρούτσα! Δίπλα στο λεωφορείο ήτο η ξανθιά στιχουργός με το του πεταματού όχημά της. Οποία συγκίνησις...
Δεν ξέρω, μήπως να αλλάξεις χώρα; Κάντο σαν τον προφήτη Ηλία (ή κατ' άλλους τον Οδυσσέα) που ανέβαινε όλο και πιο ψηλά στο βουνό μέχρι που κανείς δεν ήξερε οτι αυτό που κρατάει στο χέρι του είναι κουπί. Καλή ανάβαση...

4:51 PM  
Blogger vague tourist said...

Βασικά, με ένα κουπί βαράς άσχημα. Αλλά δεν έχουμε φτάσει ως εκεί...

Τράβα κουπί, ανεβαίνουμε.

5:33 PM  
Blogger Estarian said...

Κοίτα,δεν ξέρω πως είναι να αντιμετωπίζεις τέτοια δημοσιότητα, αλλά όταν κάποια φάση είχα παίξει σε ένα θεατρικό στην πόλη μου και μετά για ένα χρόνο άκουγα στο δρόμο "Ο Βασιλάκης ο Βασιλάκης" (Ξύπνα Βασίλη είχαμε παίξει) μου έσπαγαν τα νεύρα :) Φαντάζομαι πάντως πως τις μισές φορές το σιχαίνεσαι αυτό και τις άλλες μισές σου αρέσει.Και όντως ο κόσμος ψοφάει να κατασκοπεύει "διασημότητες".Ήμασταν Κολωνάκι πριν λίγο καιρό και ήταν ένας ηθοποιός στο μαγαζί.Οι κοπέλες στην παρέα είχαν ξελιγωθεί να τον κοιτάνε και αυτός έκανε ό,τι μπορούσε για να τον προσέξουν οι θαυμάστριές του.Τύφλα ήταν και σκούνταγε κοσμο απο δω και απο κει,γκάριζε τα τραγούδια που ήξερε και γενικότερα μονο βελάκια νέον δεν φόραγε πάνω του.
Δεν ξέρω πως το εισπράττεις στην τελική όλο αυτό αλλά καταλαβαίνω ότι πολλές φορές θα λες "γαμω την ωρα και τη στιγμή που μάθανε τη φάτσα μου"

2:04 PM  
Blogger Estarian said...

Ένα λάθος εκ παραδρομής στο προηγούμενο σχόλιο : Εκει που λέω "ο κόσμος ψοφάει να κατασκοπεύει διασημότητες" ,στη συνέχεια έλεγε "και οι διασημότητες ψοφάνε να τους βλέπουν ενίοτε, αν οχι πάντα"

3:58 PM  
Blogger vague tourist said...

estarian, ως πρώην κακομαθημένος (αναγνωρίσιμος μονάχα χάρη στην υπογραφή του, δηλαδή), δηλώνω νοσταλγός του παρελθόντος. Στον αντίποδα της σημερινής «κατάντιας», τσαλαπατώ τον εαυτό μου με αυτοσαρκασμό. Βοηθάει.

8:51 PM  
Blogger Estarian said...

Δεκτόν αδερφέ.Ο αυτοσαρκασμός είναι από τα αγαπημένα ελαττώματά μου και τον σέβομαι και γουστάρω απόλυτα σε άλλους ανθρώπους :)

9:47 AM  

Post a Comment

<< Home