Monday, April 04, 2005

Πενθώ. Κι ας άργησα...

Εκεί που το έχουν το «λείψανο», θα έβαζα παντού ηχεία και θα έπαιζα το «La Passerella d' Addio» του Nino Rota. Γιατί μάλλον 8 ½ τις είχε τις ζωές ο Ιωάννης Παύλος... Και θα έστηνα και μια φιέστα φελινική τριγύρω, με φώτα και κάμερες παντού. Και χορηγούς, με την Benetton να σκίζει τα ιμάτιά της από ηδονή καταναλωτική μετά post μηνύματος μοντέρνου. Και μια Madonna σε memorabilia styling Pierre et Gilles να ίπταται ως pop Παναγί-icon.

Αλλά στοιχηματίζω πως δεν θα έπιανε μεγάλη τηλεθέαση. Θέλει άλλη χάρη ο νεκρός για να πουλήσει. Θέλει τραγωδία και πόνο ανθρώπινο. Κι αυτό το media-κό «εικόνισμα» δεν τα κατάφερε τόσο καλά στα τελευταία του.

Τι άλλο μας μένει πια σε τούτο τον κόσμο; Ο Michael Jackson, υποψιάζομαι...

1 Comments:

Blogger discolata said...

Για να πεθάνει κανείς τινάζοντας με χάρη τα περιστέρια, πρέπει πρώτα να ζήσει, αυτό μου υπαγορεύει η ευαίσθητη λογική μου.

Τώρα δηλαδή ο Pope ζωή ήταν αυτή που έκανε πιο πριν;

Μήπως παρα-άργησε η κηδεία αυτή καθ' αυτή;

καλημέρααααα

8:48 AM  

Post a Comment

<< Home