Wednesday, March 16, 2005

Widescreen.

Η μέτρια όρασή μου με υποχρεώνει να ζω με γυαλιά μυωπίας. Ο σκελετός που διάλεξα να φορώ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κάπως widescreen, οπότε ανάλογο είναι και το οπτικό μου πεδίο.

Τα γυαλιά μου είναι το πρώτο πράγμα που πιάνω με το που ξυπνάω, τα γυαλιά μου επιτρέπουν να κυκλοφορώ έξω όπως όλοι σας, τα γυαλιά μου είναι το τελευταίο πράγμα που βγάζω από πάνω μου πριν πέσω για ύπνο. Όταν η ζωή μου δεν είναι widescreen, τα πάντα είναι θολά. Έξω από τα όρια αυτής της βιτρίνας των ματιών, ο κόσμος μου είναι επίσης θολός.

Η αγαπημένη μου θέα αυτού του κόσμου βρίσκεται συνήθως πίσω από παρμπρίζ αυτοκινήτων. Ίσως επειδή η εικόνα από εκεί μοιάζει να είναι widescreen. Κι αυτό το τζάμι φαντάζει αρκετά προστατευτικό από οτιδήποτε κυκλοφορεί γύρω μου... Σαν το τζάμι μιας τηλεόρασης, θα πείτε.

Στο σπίτι έχω μια widescreen τηλεόραση. Όταν δε βλέπω ταινίες, προτιμώ να είναι κλειστή. Αποφεύγω να τη χρησιμοποιώ για οτιδήποτε άλλο. Γιατί όταν προσπαθεί να με πείσει πως αυτό που απεικονίζει είναι η αληθινή ζωή, αυτό που συμβαίνει εκεί έξω, εγώ μονάχα την αίσθηση του απατηλού εισπράττω... Ένα θέαμα θολό, σε widescreen διαστάσεις. Κι ας φοράω τα γυαλιά μου.

Καληνύχτα.

7 Comments:

Blogger bizwriter said...

Πολύ έξυπνο post! Εύγε!

1:54 PM  
Blogger andrea zax said...

Καμιά φορά η μυωπία μπορεί να είναι γοητευτική. Η φαντασία μου μου παίζει παιχνίδια και η στραβομάρα μου βοηθάει. Ξέρεις πόσες φορές έχω περάσει για γάτες κάτι που στην πραγματικότητα ήταν απλά μαύρες σακούλες σκουπιδιών; Εκεί να δεις ρεζίλι!
Υ.Γ. Σε διαβάζω αρκετό καιρό, αλλά τώρα αποφάσισα να αφήσω το comment μου. Ϊσως φταίει αυτή η μπηχτή για το "ροζ" χρώμα της γατοφιλίας...

1:56 PM  
Blogger vague tourist said...

Η οθόνη του υπολογιστή, πάντως, δεν είναι widescreen. Με ξεγελά αυτό και μου φαίνεστε όλοι πιο αληθινοί...

Όσο για τη γατοφιλία, δεν αισθάνομαι πως το comment ήταν υπερβολικό ή υβριστικό. Απλά, εθίχθη το ζήτημα της σοβαρότητας. Κατά τα άλλα, τα παιδιά σ’ εκείνη τη σελίδα είναι εξαιρετικά.

8:12 PM  
Blogger dystropoppygus said...

Ωωω.. κομπλιμάν. Ας αντιπαρέλθουμε ανθυπομειδιώντες... σαβουάρ μπλογκίρ γαρ.

Το σχόλιον: Reality is extremely disruptive, γμτ.

12:16 PM  
Blogger sundaydate said...

Ο Σ. λέει ότι το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ είναι ιδανική ευκαιρία για την ευγενική καλοπροαίρετη και παρατηρητική τριπλέτα μας να ανταμώσει και πάλι. Εσύ στο ρόλο του φιλοξενούμενου κι εμείς στο ρόλο των αμφιτρυώνων. Πρέπει οπωσδήποτε να πεις ναι. Πρέπει οπωσδήποτε να βρεθούμε. Πες ναι! Σε είδαμε πάλι στο Θέμο, χι χι.

8:54 PM  
Blogger sundaydate said...

Α, ξέχασα. Βάλε και τις δύο κριτικές που έγραψες στη Voice για το "Αγάπα με αν τολμάς", το "Brown Bunny" και "Η αιώνια λιακάδα". Τις λατρέψαμε, και τις ταινίες και τις κριτικές, ξέρεις ποιοι. Άλλαξε ο μήνας; Πότε;

8:58 PM  
Blogger vague tourist said...

Καλοπροαίρετοι + παρατηρητικοί = σπάνιος συνδυασμός, if you got my point (χε χε)

13 Απριλίου φεύγω για Νέα Υόρκη. Το πρόγραμμα μέχρι τότε θα είναι πιεσμένο εδώ... Θα βάλω τα δυνατά μου να κλέψω λίγες μέρες και να ανέβω, η πρόσκληση είναι κολασμένα δελεαστική, αγαπητά μου παιδιά. :-)

1:06 PM  

Post a Comment

<< Home