Monday, March 14, 2005

Living room.

- Εσείς τι θα φάτε;
- Φρίκη.

Τελείωσε; Είμαι ασφαλής αν βγω έξω τώρα; Μάλλον όχι για σήμερα, θα έλεγα... Ας κάτσω και λίγο εντός, λοιπόν. Στο μικρό μου κρησφύγετο. Μακριά από τους χαρταετούς, τα τάπερ, τα χταποδάκια και τους ταραμάδες... Μακριά από τις καθημερινές «απολαύσεις» και το γιορτινό κλίμα τούτης της αργίας.

Πόσοι άνθρωποι μένουν συνειδητά μέσα τις Τσικνοπέμπτες, την Καθαρά Δευτέρα και σε κάμποσες άλλες γαμημένες γιορτές της Ορθοδοξίας; Θεωρούνται νορμάλ ή εκκεντρικοί; Μήπως πρέπει να τους κλείσουν σε κανένα άσυλο και να παίξει και μια θεραπεία αλά «Κουρδιστό πορτοκάλι»; Όπου θα είσαι δεμένος με τα μάτια ορθάνοιχτα και θα βλέπεις home videos με τραπεζώματα και μποτιλιαρίσματα στις Εθνικές, καθώς θα γεύεσαι το κοκορετσάκι και το χαλβά μαζί, σαν μια κοινή αναγούλα;

Είναι αστείο. Έχω φίλους που μου τη λένε: «Δεν είσαι Έλληνας εσύ...». Με αποτροπιασμό. Κανονικά. Ακόμη κι εκείνοι πάνω στους οποίους στηριζόμαστε για να πιστεύουμε ότι υπάρχουν φυσιολογικοί άνθρωποι γύρω μας δεν αναζητούν κάτι εναλλακτικό! Ούτε καν εκείνοι που δηλώνουν «εναλλακτικοί» στον τρόπο ζωής ή σε εμφάνιση. Αυτές τις μέρες θα τους δεις να κοροϊδεύουν τα πάντα, μα με τάσεις μιμητισμού, καταναλώνοντας όλα τα γνωστά στερεότυπα. Και δε μπορείς καν να το σαρκάσεις το κρούσμα...

Μήπως όταν είμαι εντός, ανήκω στο δικό μου ανεξάρτητο κρατίδιο των περιορισμένων τετραγωνικών μέτρων; Χάνω κάτι αν πω ότι προτιμώ αυτό που κάνω τώρα, να γράφω; Χάνω την αληθινή ζωή; Για μερικούς, πιθανότατα. Εγώ, πάλι, νομίζω πως θα την προλάβω και αύριο. Δεν θα έχουν αλλάξει πολλά, άλλωστε. Θα είμαι μια μέρα μεγαλύτερος. Μια μέρα λιγότερο ζωντανός. Και όλοι γύρω μου θα σκέφτονται την επόμενη μεγάλη αργία. Προφανώς.

7 Comments:

Blogger De(e)lumina said...

Για τις γιορτές που πρέπει σώνει και καλά να γιορτάζεις, αχ, πώς συμφωνώ! Ειδικά δε για τα Χριστούγεννα: πάρτε τα *(&#$(*&#* αγγελάκια, ταρανδάκια και όλα τ'άλλα τα εις 'ακια' από μπροστά μου Ε-ΠΙ-ΤΕ-ΛΟΥΣ! Ειλικρινά, πόσοι από μας τα περνάνε με διάθεση merry and bright?
Όμως για τα χταποδάκια θα τα χαλάσουμε, θα τα χαλάσουμε... Any excuse για χταποδάκια, any excuse...!

10:19 PM  
Blogger andrea zax said...

Και που να δεις την 25η, που είναι και εθνική επέτειος και θα φιγουράρουν οι σημαίες στα μπαλκόνια! Τόσες σημαίες είδα μόνο όταν βγήκε ο καραμαλής και όταν πήραμε το ευρωπαικό. Τα δύο με αφήνουν αδιάφορη (το ευρωπαικό και η 25η), το τρίτο μου χάλασε το στομάχι...

2:20 PM  
Blogger vague tourist said...

Κοιτάξτε, για το χταποδάκι ας το πάρω πίσω. Μονάχα εάν οπισθοχωρήσετε κι εσείς για το Christmas spirit. Διότι εγώ το εορτάζω και το τιμώ από Αύγουστο και κάτω, παρακαλώ! Μου περνάει κοντά στο Νοέμβρη, ένα παράξενο πράγμα, δηλαδή...

Το καλοκαίρι ακούγοντας «let it snow, let it snow, let it snow» έχει άλλη χάρη. Εγγυημένο! :-)

8:18 PM  
Blogger vague tourist said...

Andrea zax, μετά από προσεκτική ανάγνωση του comment σας και σκέψεις που με πήγαν δεκαετίες πίσω, έχω να σας αποκαλύψω τα εξής συγκλονιστικά:

Είχα έναν παππού εντελώς «γκάου» δεξιό. Ξέρετε τι σημαιάκι ελληνικό και κονκάρδα Καραμανλή (ουχί Τζούνιορ) είχα φάει εγώ στη μάπα για να τον ξεζουμίζω χαρτζιλίκι; Αφού όταν έγινα Ρηγάς, του το απέκρυψαν οι γονείς για να αποφευχθεί το εγκεφαλικό...

Αφήστε τα. Κάθε σπίτι έχει τις τραυματικές του «πατριωτικές» ιστορίες. :-Ρ

12:06 AM  
Blogger ttallou said...

Την Τσικνοπέμπτη ήθελα απλώς να κλειστώ κάπου και να τρώω χόρτα και μόνο χόρτα.
Τελικά με τράβηξαν στο πανηγύρι της Αριστοτέλους. Κρύφτηκα πίσω από μια κολόνα και κοίταζα με αηδία...
Τώρα που σε διάβασα δε νιώθω καθόλου μόνη! Πήρα δυνάμεις, όσο και να πεις, Πάσχα έρχεται... Αυγά, κοτοπουλάκια, αρνί...

11:17 PM  
Blogger vague tourist said...

Ναι, αλλά όπως το βλέπω, εγώ θα νιώθω μόνος το Πάσχα...

Αρνίιιιιιιιιιιιιιιιιιι;

1:02 PM  
Blogger ttallou said...

Αρνί, αρνί...
Σιχαμένο δεν είναι;

3:20 PM  

Post a Comment

<< Home