Thursday, February 24, 2005

The best party in town.

Κάτι τέτοιες βραδιές αισθάνομαι ωραία με την πόλη όπου ζω. Και με τους ανθρώπους της. Το να χαζεύεις ένα τόσο οικείο πλήθος, να βλέπεις να φεύγει από πάνω τους το δήθεν και ξαφνικά ένας «ιερός» χώρος πολιτισμού να μεταμορφώνεται σε αμφιθέατρο σχολείου για το party αποφοίτησης...

Τι να πω; Σε λιγότερες από πέντε ώρες οι περισσότεροι από τους «καλεσμένους» στα εγκαίνια της έκθεσης με τα εξώφυλλα της ATHENS VOICE έζησαν μερικές από τις ωραιότερες στιγμές της φετινής χρονιάς. Με ένα αποθεωτικό κέφι που δεν το συναντάς κάθε μέρα, ρε γαμώτο. Γιατί να μην ήταν έτσι πιο συχνά; (Και είναι φοβερό, γιατί προχθές ήμουν σε ένα άλλο party τόσο νεκρό και ψυχρό που δε μπόρεσα να σταθώ ούτε για μια ώρα. Τώρα που το σκέφτομαι, πρέπει να πετάξουμε μπουρλότο σε οτιδήποτε γκρίζο και μεμψίμοιρο.)

Τουλάχιστον, τα vibes υπάρχουν. Και χθες στο Μουσείο Μπενάκη του έδωσαν και κατάλαβε! Μπράβο σε όλους μας. Που καταφέραμε να συναντηθούμε. Ανώνυμοι, επώνυμοι, φίλοι, άγνωστοι. Αγαπιόμαστε και δεν το ξέρουμε. Κι αυτή η «εφημεριδούλα» μας κάνει να το αισθανόμαστε...

2 Comments:

Blogger sundaydate said...

Ο Νοέμβριος που γνωριστήκαμε και εγώ και η Β. θεωρούμε πως είναι η αρχή μιας υπέροχης φιλίας. Είσαι πολύ γλυκό αγόρι στα όρια του εξωγήινου. Ίσως έτσι και με τη φροϋδική σκέψη να εξηγείται η εμμονή σου με το UFO του Τουρνά. Αν δεν ανέβεις Θεσσαλονίκη, θα έρθω να σε απαγάγω με το ζόρι. Αν ανέβεις πάλι, θα οργανώσουμε σούπερ πάρτι για να καεί το πελεκούδι.
ΥΓ. Η Δάμαρις θα φάει πόρτα.

9:20 PM  
Blogger vague tourist said...

Εγώ σας είχα πει να με υιοθετήσετε, αλλά με αφήσατε κι έφυγα...

Ως χαρακτηρισμός νομίζω πως το «πάρτι» με χαρακτηρίζει καλύτερα από το «εξωγήινος», πάντως.

Υ.Γ. Σοβαρά τώρα. Μου ζήτησαν να παίξω Τέρη Χρυσό. Στο Μουσείο Μπενάκη. Και το είχα μαζί μου. Το συγκεκριμένο κομμάτι! Αυτό ακόμη να το ξεπεράσω...

10:20 PM  

Post a Comment

<< Home